Gamw tis panelele

Αυτό που θέλετε όμως να μας κάνετε με τρελαίνει! Να μην επιθυμούμε, να μην τραγουδήσουμε, να μην δημιουργήσουμε, να μην ονειρευτούμε, να μην βγούμε να πιούμε, να μην γευτούμε, να μην γελάσουμε, να μην σας ξεφύγουμε λιγάκι, να μην ζούμε αλλά να διαβάζουμε. Και το χειρότερο είναι τι διαβάζουμε... όχι αυτά τα κοντά βιβλία που βρίσκονται στην βιβλιοθήκη του σπιτιού. Όχι αυτά τα βιβλία που έχουν κάτι το μαγευτικό στον τίτλο, κάτι από τα παλιά ή τα καινούρια ή αυτά που θες να μάθεις. Όχι αυτά με τα καφετιά φύλλα και την εθιστική μυρωδιά του παλαιωμένου χαρτιού, ούτε εκείνα με τα κατάλευκα φύλλα και τα μαύρα άπειρα γράμματα το ένα τόσο κολλημένα στο άλλο που καταριέσαι την ώρα και την στιγμή που άρχισες να διαβάζεις τόσο αργά, γιατί μέσα στα σκοτάδια πόνεσαν τα μάτια σου αλλά δεν θες να παρατήσεις το βιβλίο σου για να κοιμηθείς. Καταλήγεις μετά να το ξεφυλλίζεις μπροστά να μούτρα σου συνέχεια για να σε έρχεται αυτό το αεράκι με το άρωμα χαρτιού. Ανάθεμα και αν μισοί συνομήλικοι μου γνωρίζουν τον Oscar Wilde ή τον Shakespeare. Δεν διαβάζουμε Oscar Wilde και Shakespeare. Ούτε Lewis Caroll. Ούτε ιστορίες, ούτε Έλληνες φιλόσοφους -φάγατε αρκετούς στα αρχαία και δεν θέλετε ούτε να ακούσετε αρχαίο όνομα-, ούτε μύθους και να μην μαθαίνουμε. Να χτίζουμε την προσωπικότητα μας ανάμεσα σε βιβλία που μας πασάρετε εσείς, όχι που επιλέγουμε εμείς. Εμείς δεν διαβάζουμε λογοτεχνία και ποίηση αλλά στοιχεία πιθανοτήτων και βιολογία γενικής. Δεν επιλέγουμε τα αρχαία κείμενα μας με βάση τις γνώσεις που αναζητούμε αλλά μας δίνεται εσείς να μεταφράσουμε αυτά που θέλετε. Να διαβάζουμε, να αποστηθίζουμε, να γράφουμε. Να μισήσουμε την μάθηση μέσα στην υποχρεωτική κλεισούρα της αποστήθισης, αυτό κάνετε. Πρώτα σε κάνουν να σιχαθείς την μάθηση, πρώτα σε πλάθουν όπως σε θέλουν και μετά σε επιτρέπουν να ονειρευτείς.