#eerste hulp

View On WordPress

Het is 28 februari 2018. Ik moet naar de pot voor de grote boodschap en voel geleidelijk aan de kracht in mijn benen weglopen en daarvoor komt pijn terug. IK heb 112 en me beste maatje gebeld. De zoon van mijn beste maatje en de ambulance kwamen tegelijk ter plaatsten. De pijn in me benen was niet harden. De chauffeur van de ambulance  en de zoon van mijn maatje hadden zoiets van gaat hij nog de ambulance in of niet. Ik had in 2 benen geen gevoel en dat kon niet. de verpleegkundige wilde eerst de huisarts spreken want een ambulance was geen taxi. Ik hoor de huisarts flink vloeken en moest nog 1 test doen op 1 been staan. Ik zakte als een zak aardappels ineen.Morfine van mezelf gepakt hielp ook weinig.Het was die dag ook nog super koud. De chauffeur en de zoon van mijn beste maatje hadden me snel in de ambulance gelegd. De chauffeur reed pittig. op de seh van het cwz werd het ook al niet beter. en nog steeds geen pijnstilling gehad. Ineens een bekend gezicht de chirurg van het radboud die al eens me leven heeft gered zag ik. Later bleek hij de coördinator tussen deze ziekenhuizen.Hij sommeerde gelijk om morfine te geven tot ik aangaf dat de pijn dragelijk was. Er ging zelfs een verpleegster de ct scan mee in. De scan was klaar en er werd flink geraced naar de ok. De aorta zat weer potdicht dus het ruggenmerg was afgesloten en zoals de toestand nu was dwarslaesie vanaf het middel. De chirurg heeft de aorta netjes schoongemaakt door een buikoperatie te doen. De operatie was geslaagd en nu was het dus kijken wat de schade is. Helaas kwam al snel probleem 2 om de hoek ik was onderkoeld amper 33 graden nog. Dat was mijn eerste drempel om te overwinnen. Ik weet daar niks van ze hebben me een poos slapend gehouden. helaas hebben de benen een flinke tik gehad. Er werd verwacht dat ik een dwarslaesie ervan zou overhouden. De zenuwen in de rug en benen zijn helaas beschadigd maar geen dwarslaesie maar een incomplete dwarslaesie. Helaas ging het een na 4 dagen weer flink bergafwaarts. De rede was ik had nu bloed te weinig. De eerste dag was ik 1,2 liter door de drain verloren de 2de dag 0,8 liter de derde dag 0,6 liter. Na 4 zakken bloed ben ik weer langzaam opgekrabbeld. Heb er nog dagelijks herinnering van. De zenuwpijn in mijn rug en beide bennen zijn redelijk onderdrukt, Bij temperaturen onder de 18 graden is al snel een skibroek gewenst. pijn verergerd de kou. Maar ik ben er gelukkig nog........................

https://e-legal.nl/incasso

Ik boks, dus ik besta. En omdat ik besta voel ik pijn. Het scheuren van mijn achillespees tijdens een (kick)boks lesje voelde ik behoorlijk. Het woord zweepslag is in dit geval een wel erg goed gekozen woord. Dus ging ik na de les niet niet naar huis maar naar de eerste hulp. Tegelijk met Hamid en zijn gebroken voet kwam ik aan. Een korte hinkelsprint zorgde ervoor dat ik mij eerder bij de balie kon melden en ik hoopte dat ik dan ook eerder aan de beurt zou zijn. Daar kreeg ik het label blauw wat zoveel zegt als - U kunt wachten op uw beurt tot u een ons weegt. Helaas, na 2,5 uur wachten bleek toch dat breken voor gaat op scheuren. Hamid was een nogal ongeduldig en onrustig typje en was erg zelfredzaam. Zo zocht hij tussen de medicijnen naar ontsmettingsmiddel voor zijn schaafwonden en vond hij de operatiebrillen wel vette shit. Deze verdwenen dan ook snel in zijn jaszak. Totdat zijn oom hem sommeerde ze terug te leggen omdat de camera's waarschijnlijk alles registreerden. Vooral de afwezigheid van verzorgend personeel. Mijn voet werd in spitsstand gegipst en ik mocht weer naar huis met de mededeling de volgende ochtend mij te mogen melden op de derde verdieping van het Kennemer Gasthuis locatie Zuid. En ohw, of ik nog wel even een automatische machtiging wilde tekenen voor de leenkrukken. Ik stapte de volgende ochtend uiteraard met mijn verkeerde been uit bed maar zette mijn beste beentje snel voor. Aangekomen in het ziekenhuis was mijn komst niet bekend en geïrriteerd belde de receptionist naar de balie van de derde. Daar wisten ze gelukkig wel van mijn operatie af. En daar lag ik dan. Met een operatiejasje, open rug, blote bips en een gevallen meneer Bos op kamer 23. Of ik nog even wilde plassen, om te voorkomen dat ik de OK onder zou wateren. Balancerend op één been viel natuurlijk het jasje bijna op de straal, maar vakkundig ving ik het op het nippertje op. Door de oog van de naald zou Hamid gezegd hebben. De Dokter kwam binnen na mijn plas, stelde zich voor terwijl hij me uiteraard niet aankeek. Hij kende het klappen van de zweep en niets uitleggend meldde hij me dat hij de Beul zou zijn die de boel wel even zou gaan fiksen. Een routineklus voor hem. In zijn ogen las ik het woord 'saai'. De co-assistent liep nog even terug om een pijltje op mijn linkerbeen te zetten, terwijl de Arts het niet kon laten om hem nog even af te zeiken. "Alsof het niet duidelijk genoeg is, met dat blok blauwe gips erom?" De co keek me aan terwijl hij zijn hand op zijn voorhoofd de letter L liet spellen. Ik ben dol op protocol. Aangekomen in de OK kreeg ik een ruggenprik waardoor het leek alsof mijn billen en kruis in een warm bad werden gedoopt. Dit warme bad straalde uit naar mijn tenen en voordat ik het wist was ik verlamd vanaf mijn navel. De Chirurg kwam binnen, sprak de woorden:" Ahaa, de patiënt is er, en dan nu het belangrijkste, de radio." Kwam het warme gevoel nu van de ruggenprik...? Na een klein uurtje hakken en boren raakte ik behoorlijk gehecht aan het team specialisten. Maar aan al het goede komt een eind. Hup naar de verkoeverkamer om daar ingegipst te worden door twee fantastische gipsmeesters. Sprekend Buurman en Buurman. Met een "Ajetoo" werd mijn gevoelloze voet in witte doeken gewikkeld. En hij zag dat het goed was. Nadat ik mijn benen weer kon bewegen en nogmaals mijn blaas kon legen mocht ik naar huis. Op naar weken niets doen en met de voetjes omhoog. Echt iets voor mij!

CPR is only necessary when the heart has already stopped. Don't worry-you can't make it any worse.

Tevens bevat de app onder het kopje “Eerste hulp bij....” een alfabetische lijst met allerlei kleinere en grotere ongevallen, zoals alcoholvergiftiging, insectensteek, brandwond, botbreuk, enz. Bij ieder item staat een duidelijke instructie wat te doen, wat juist niet te doen en wanneer professionele hulp in te schakelen. Als je de app op je telefoon hebt, kun je zo nodig direct vanuit de app 112 bellen. Daarnaast zijn er aparte lijsten voor kinderen, sportletsels en verkeersongevallen. Ongelukken kunnen ook onderweg gebeuren. Als je buiten je eigen woonplaats in Nederland eerste hulp nodig hebt kun je via deze app de route naar de dichtstbijzijnde EHBO-post vinden. Met 1 klik kom je vanaf het startscherm bij een instructie hoe je in geval van nood moet reanimeren. Handig is dat het tempo van de borstcompressies hoorbaar is. Om de dichtstbijzijnde AED te vinden heeft deze app een link naar de AED-app van de hartstichting. Oordeel: praktische, gebruiksvriendelijke app. Handig om bij de hand te hebben op je mobiel. De app is gratis en geschikt voor iPad, iPhone, iPod touch, Android, Windows 7 en Windows 8.