#echo beatty

Echo Beatty was a solid opener. Normally she’s a 1 woman outfit, but for this tour, she had gotten support from a drummer and a synth/bass player. She said they only practiced together once before touring, but they sounded pretty good already. The set was built up well. No duds, just solid songs and instrumental interludes. And they closed with an absolute banger, where the vocals faded into the distortion before leaving the stage.

Ruby Haunt has a lineup similar to 65daysofstatic (3 guitar players, a drummer and a synth player), but their sound is more even, meaning you can just slip into a dream of a sonic landscape, resulting in many people swaying and nodding along. I’m pretty sure the synth player had his eyes closed for most of the set and I can’t blame him, it was very a great atmosphere.

Echo Beatty - Hunger hunger (official music video)

The second Echo Beatty album ‘Nonetheless’ arrived at the end of March 2016. Their spooky atmosphere remains a trademark: the minimalistic compositions (think The Bad Seeds, Portishead) are an invitation to get carried away.

Live zet Echo Beatty een erg betoverende en boeiende set neer. We waren dus erg benieuwd naar hoe dit Antwerpse duo het zorgvuldig loopjes maken en geluiden uit onorthodoxe objecten kloppen in een debuutplaat zou gieten. Zet je koptelefoon alvast op, want de eerste release van het Gentse Icarus Records is er eentje waar aandachtig naar geluisterd moet worden.

Annelies Van Dinter voorziet haar akoestische gitaar van een stem die ons in bepaalde nummers zelfs wat aan Beth Gibbons deed denken, terwijl Jochem Baelus volop met allerhande voorwerpen experimenteert. Een muziekdoosje horen we in ‘All That Is Not’ en een haarkam, xylofoontje en keukengerief vallen verderop ook wel te bespeuren. Op ‘Tidal Motions’ staan gedetailleerde songs, sober en rijk tegelijk, maar vooral puur en met veel ruimte. Toch zijn het de details die het ‘m doen, zoals het geluid van zich verplaatsende vingers op de gitaar of een goedgeplaatste handclap en shake als in ‘The Soft Side’.

Natuurlijk is deze plaat, in Canada opgenomen en in samenwerking met Vynilla Records uitgebracht, geen commerciële zet. ‘Tidal Motions’ is alleen op vinyl (met downloadcode) te verkrijgen. Hun singles horen we nog niet snel in high rotation gaan op Studio Brussel, al heeft Radio 1 ‘Guests’, een dreigend lied dat zich innemend voortsleept, al opgepikt. Aan sterke songs ontbreekt het dit duo vast niet, het meer agressieve ‘Eye To Eye’ is bijvoorbeeld ook erg de moeite, evenals het breekbare ‘Pretending’.

Deze twee maken muziek waarbij hun donkere geluid ongetwijfeld sterker wordt met beeld. We zouden het bijna als Lynchiaans durven omschrijven, zonder Twin Peaks-fans daarbij voor de borst te stoten. ‘Montana’, met z’n open road feel, roept bijvoorbeeld een soundtracky gevoel op. We kijken al uit naar de dag dat ze gevraagd worden om een film beter te maken. Ongetwijfeld een knap debuut.

Tijd voor nog een bezoekje aan Café Vidéo, dacht ik zo, toen ik zag dat Echo Beatty er nog eens speelde. Ik zag de Belgische groep vorig jaar in het voorprogramma van Still Corners en was onder de indruk van hun skills.

Vandaar dat ik de eerste rij ben gaan bezetten om goed te kunnen zien wat er allemaal live gebeurt. Want dat is het belangrijkste bij deze groep, zien hoe ze vakkundig loopjes maken met onder andere zelf in elkaar geknutselde instrumenten.