#drobny

Peter May’s Autobiography

Peter May was captain of England’s highly successful cricket team from 1955 to 1961.  He also captained Surrey to five consecutive county championships.  His career batting average is 51.00 runs over a period of 16 years, a truly remarkable record.

His book was first published in 1985 and is written excellently.  Peter combines the abilities of making the book very readable and including a lot of factual information.  As the title implies, these are predominently happy memories told with a gentle sense of humour.  Here’s an example from the beginning of chapter 6 about Denis Compton’s score of 278 in 1954 in the second test match at Trent Bridge, Nottingham against Pakistan.

“At this time in his career Denis had neither the taste nor the physical fitness for a long innings when it was not needed and after he reached 100 he ran through his full repertoire of brilliant strokes without caring whether he was out or not.

He had, in fact, other matters on his mind besides adding to an already large England score.  As he left the dressing room after lunch he asked me to keep him informed of the progress of Jaroslav Drobny in that afternoon’s Wimbledon final in which Denis had a financial interest.  When Drobny won a set, I went onto the balcony and between overs gave Denis the thumbs-up sign.  The strokes proliferated.  I was interested to read in the next day’s papers that Compton had acelerated in response to a signal from the dressing room.”

Śniadanie wielkanocne dla samotnych

Tutaj nikt nie czuł się samotny. Liczył się każdy drobny gest, uśmiech i dobre serce. Przy świątecznym stole każdy czuł się jak u siebie w domu na spotkaniu z najbliższymi. Fundacja Wolne Miejsca zorganizowała w Świętochłowicach i Siemianowicach Śląskich śniadanie wielkanocne dla potrzebujących. Dzięki pracy wolontariuszy i hojnym sercom darczyńców przy stole panowała niezwykła świąteczna…

Rozpacz nastolatek. „Podali mamie znieczulenie i zostawili żeby zmarła”

– Mamusia miała iść do szpitala tylko na kilka dni. I to na drobny zabieg. Ale nigdy już jej nie zobaczymy – mówi przez łzy Paulina Piotrowicz (18 l.) z Lubawy (woj. warmińsko–mazurskie). To na wniosek zrozpaczonej córki prokuratura zajęła się tajemniczą sprawą śmierci jej mamy. Kobita zmarła po podaniu środka znieczulającego. źródło informacji: FAKT Author: