Playa de Tufia dreamlikego Kobiety, które biegną za wilkami, nie trać duszy, nie trać siebie
„W kółko tracimy poczucie, że jesteśmy całkowicie w skórze, zarówno z powodu już nazwanych środków, jak i długotrwałego przymusu. Zagrożeni są również ci, którzy pracują zbyt długo bez chwili wytchnienia. Skóra duszy znika, gdy nie zwracamy uwagi na to, co naprawdę robimy, a zwłaszcza na koszty,
jakie ponosimy. ślepą ambicją lub niezadowoleniem – z siebie, rodziny, społeczności, kultury, świata – i nic z tym nie mówiąc ani nie robiąc, lub udając, że jesteśmy dla innych niekończącym się źródłem, lub nie robiąc wszystkiego, co w naszej mocy, aby sobie pomóc. Och, jest tyle sposobów na utratę skóry duszy, ile jest kobiet na świecie”.
„Jedynym sposobem na zachowanie tej zmysłowej skóry duszy jest zachowanie niezwykle nieskazitelnej świadomości jej wartości i zastosowań”.
— Clarissa Pinkola Estés Kobiety, które biegną za wilkami.
“Over and over we lose this sense of feeling we are wholly in our skins by means already named as well as through extended duress. Those who toil too long without respite are also at risk. The soulskin vanishes when we are not paying attention to what we are really doing and particularly the cost to us."
"We lose the soulskin by becoming too involved with ego, by being too exacting, perfectionistic, or unnecessarily martyred, or driven by a blind ambition, or by being dissatisfied - about self, family, community, culture, world - and not saying or doing anything about it, or by pretending we are an ending source for others, or by not doing all we can to help ourselves. Oh, there are as many ways to lose the soul skin as there are women in the world."
"The only way to hold on to this sensual soulskin is to retain an exquisitely pristine consciousness about its value and uses.”
― Clarissa Pinkola Estés, Women Who Run With the Wolves
