#disorderpreorder

Jestem bohaterem zamkniętym szczelnie w duszącej codzienności, jestem ofiarą upokarzającego życia.

[...] od dziecka mam wyniszczające przeczucie, że jestem stworzony do wyższych celów. głupio mi zmywać naczynia i siadać na kiblu. przecież bohaterowie tego nie robią. przecież wielcy poeci to tacy dumni ludzie. przecież postaci w filmach i książkach nie idą się wysrać w trakcie ratowania świata, tworzenia wielkiego dzieła czy czegokolwiek innego.

Nie mogę być zbyt długo sam. Bo wariuję. Dostaję świra. Zasypiam wcześnie, żeby spać dłużej - bo wiesz, to taki miły stan. Nie jesteś żywy, ale nie jesteś też martwy.

Nie dotykajcie mnie. Nie chcę być brudny jak wy. Precz.  Zabierajcie łapska od mojej duszy, Jest wystarczająco zgniła, sukinsyny.

Przykleiłem sobie plaster na świeże rany. Hej, zobaczcie, opiekuję się sobą!

Najchętniej rozmawiamy o ludziach, których nienawidzimy najbardziej. Może to dlatego tak często mówię o sobie.