her şey o kadar derin ve anlamlı olmak zorunda değil.
hayatına her giren,sonsuza dek kalmak zorunda değil.
mutluluk aslında her şey tamam oldugunda gelen bir promosyon değil.
her arkadaşlık,dostluk olmak zorunda değil.
bazı şeyler analiz edilmez,sorgulanmaz, sadece yaşanır. insanın hayatta yüzeysel etkileşimlere,havadan sudan sohbet etmeye, kötü bir espriye gülmeye de ihtiyacı vardır,sadece spor,ders,kurs konuştuğu, hayatına tam dahil olmayan insanlara da. hatta insanın sonsuza dek sürecek muazzam bir aşk hikayesine de ihtiyacı yoktur. çünkü her deneyim bir öğrenme sürecidir.
çektiğin acı ya da hisler gerçek olsun diye o yarayı kanatmana gerek yok,hayatta çoğu şey anlamsız ve zannettiğin kadar derin değil.














