#deneme123

29.07.17/ 04:33

Ev karanlıktı. Koridorda dolanıp duruyordu. Zaman zaman aralı perdeden uzaklara bakıyordu. Her şey çok çok uzaktaydı ve uzaklar hep ışıl ışıldı. Gitmeye cesaret edebilse her şey düzelecekmiş gibi. Halbuki kendi olmaya cesaret edebilse her şey düzelecekti. Niçin bu kadar fazla korkuyla dünyaya gelmişti. Asıl soru bu korkularla mı dünyaya gelmişti gerçekten yoksa onlar o uzun yolda mı peşine takılmışlardı? Yağmur çiseliyordu... Pervaza oturdu ve bir sigara yaktı. Sigarasının dumanını içine çekerken tüm acılarını midesinde hissetti. Yaşadıklarının ve hatta yaşayamadıklarının acısını kalbinde değil midesinde hissederdi ve bu onu hep şaşırtırdı. Duman dudaklarının arasından uzaklaşırken o da kendinden, zihnindekilerden uzaklaşmayı diledi. Bir melodi duydu. Uzaklardan mı geliyordu kalbinin derinliklerinden mi?  Kısa bir an düşündü ama sonrasında düşünmeyi bırakıp sadece hissetti. Müziğin içinde dolaştığını, yavaş yavaş tüm hücrelerine dağıldığını... Müzikle birlikte içinin, evinin ve hatta tüm dünyanın renklenişini izledi. Derin bir nefes aldı ve sigarasını söndürdü.

Varlık