#cins

SAAT KAÇ? Vakti vardır her şeyin. Olanın, olacak olanın, olmakta olanın. Her şeyin bir vakti var. Anlamın bütün elbiselerinden soyunup kendini aşikar etmesinin de vakti var. Bir şiirin bir şiir olarak bütün varlığıyla arz-ı endam etmesinin de vakti var, harflerin çoğalarak devasa bir kapı halinde açılmasının da.. Saatin on ikiyi vurmasının, alınan her bir nefesin geri verilmesinin, bir çiçeği açtıracak güneşin doğmasının, çekip giderken yerine ayı bırakmasının da vakti var. Bir çocuğun doğmasının, doğan her çocuğun büyümesinin ve elbette ölmesinin de vakti var. Her şey bir vakte göre, bir vakit için. Güzelin de vakti vardır. Güzel, her zaman güzel değildir. Çirkinin de vakti var. Çirkin de her vakit çirkin değil. Görmenin de vakti var; bakmaktır onun vakti de. Bakmak, mesafedir aslında. Mesafeyi zorunlu kılar görmek. Bakmak zamanı; görmek ise mekânı zorunlu kılar. Ne çok yakından ne de çok uzaktan görülebilir hakikat. Böyle ancak görülmek istenen görülebilir. Mikroskopla güle bakılmaz mesela, mikroskopla gül görünmez. Güle dairdir belki ama gül değildir. Zaman ve mekan sağlanmadan görülmez hiçbir şey, zaman ve mesafe olmadan kendini açmaz hiçbir anlam. Şimdi soralım yeniden: Dünyada saat kaç?

"bu dünyada olup bitenlerin olup bitmemiş olması için ne yapıyorsun?" demişti sezai karakoç. varlığımızın dokunduğu şey nedir gerçekte? hangi yaranın kapatılmasına el,hangi güneşte kavrulana gölge olmaya değiyor varlığımız.. buna kendi yaralarımız ve kendi kavrukluğumuz da dâhil.