#cesed

Trablusgarblı bir posta telgraf memuru Ankara'da hizmet ifa etmekte iken zevcesi (İstanbul'da) vefât eder. Sıcak bir günde zevcesini hatırlamakla: "Bu sıcak günlerde toprak altında ne yapıyorsun? '' diye söylenir. O gece bu rüyayı görür:

Güya ben İstanbul'da ki evde küçük odada imişim.  Evde bir kaç kişi varmış. Bizim rahmetli hanımın vefât ettiği odadan o bir kaç kişi benim odama girdiler. "Aman odadan çıkma, öteki odaya senin rahmetli haremin geldi" dediler. Ben derhal o odaya girdim. Baktım ki bizim ki mütebessim (gülümseyen) bir sîmâ ile bana bakıyor.

- Hoş geldin, bu gelişin nereden? dedim.

- Semâvattan (semalardan) dedi.

- Semâvâtın neresindesin, 'Sidretü'l Müntehâ'dan mı? dedim.

- Güldü. 'Sidre' ekâbire (büyüklere) mahsus bir yerdir. Ben çocukların bulunduğu yerdeyim.

- Neden çocuklarla beraber bulunursun?

- Bu alemin ahvâli (halleri) böyledir. Benim de çocuktan farkım yok idi. Üç kuruşun hesabını bilemezdim. Bu alemde ervâh (ruhlar), bilgileri derecesine göre sınıf sınıf ayrı alemlerde yaşarlar.

- Baba mı gördün mü? O nerede? dedim.

- Baban burada fakat yanımda değil, o başka bir yerdedir. Burada herkes istediği yere istediği gibi gidip gelemez. Bazı şerâit (şartlar) ve kavâide (kurallara) tâbidir. Ameli güzel olanlar veyahut akraba ve ahbapları (sevenleri) tarafından ruhlarına Kurân hediye edilenler burada müreffehen (refah içerisinde) yaşamaktadırlar. DÜNYADA PARA NE İSE BU ÂLEMDE SALİH AMELLER VE KURÂN O DEMEKTİR. Salih amelleri olmayanların burada halleri çok elîme (acıklı). Salih amelleri olanlar buradan hiç korkmasınlar. BU GİBİLERE BURASI DÜNYADAN DAHA İYİDİR. Bana acıma kendine acı. Eğer salih amel sahipleri buranın bu kadar iyi olduğunu yakînen bilseler, bu âleme göçmeye can atarlardı. Sonra beni mezarda zannetme. Mezarda ki benim cesedimdir. CESED BİR ELBİSE GİBİDİR. Nasıl ki sen akşamları yatarken elbiselerini çıkarıp bir tarafa atıyorsun, yumuşak döșekte yatıyorsun. İşte bizde böyleyiz. Cesedimiz mezarda, biz başka yerdeyiz. Hâfize hanımda yanımdadır, o da rahattadır dedi. (Hâfize hanım, genç yaşta veremden irtihal eden komşularımızdan afîfe (iffetli) âbide bir hanımdır.)

- Benim okuyup sevabını sana gönderdiğim Kurânları alıyor musun?

- Güldü, teşekkür ederim. Hepsini alıyorum. Beni unutmadığın için Allah'da (Celle Celâlühû) senden razı olsun dedi.

- Harb-i umumide (1.Dünya savaşı) Hemedan taraflarında kaybolan ağabeyimi sorayım dedim. Hasan ağabeyimi gördün mü?

- Hayır onu buralarda görmedim ve işitmedim. Ağlab ihtimal (büyük bir ihtimalle) o sağdır. Bağdat taraflarında bulunuyor dedi.

Bu sıralarda manzara değişti. Ben başka bir evde bulunurdum. Derken odanın duvarından bir beygire benzer bir hayvan üzerinde bizimki odaya giriverdi.

- Huriye dedim, bu duvarı nasıl geçtin, altında ki nedir?

- Bizim için duvar gibi ecsâmın (cisimlerin) hükmü yoktur. Altımda ki hayvan beni yerime götürmeye vasıtadır. Ben bununla fezây-ı bî nihâye (sonsuz uzay) içinde dolaşırım. Müşteri (jüpiter), zuhal (satürn), utarit (merkür) ve zühre (venüs) gibi yıldızlara bile gideriz.

- O yıldızlar nasıl bir âlemdir, mahlûkât var mı? Sonra bu fezây-ı bî nihaye içinde beni nasıl buluyorsun?

‘‘Hased, cesedi (bedeni) eritir.’‘

İzmir'de bir Devlet Hastanesinin kadınlar tuvaletinde yeni doğmuş bebek cesedi bulundu.