De oude man met de bezem in het magazijn
“Vaak voel ik me de oude man met de bezem in het magazijn”, zuchtte meneer Grambergen en hij keek voor zich uit.
Steven keek hem niet begrijpend aan. Meneer Grambergen zag het.
“Ja Steven. In veel bedrijven heb je in het magazijn iemand rondlopen met een vale stofjas en die de hele dag met een bezem rondloopt. Zogenaamd iemand zonder enige scholing, maar als je vraagt waar iets ligt dan weet hij dat sneller dan de computer. Maar hij weet ook exact wat er allemaal speelt in het bedrijf. En hij weet precies wat er allemaal speelt aan conflictjes tussen afdelingen en achterbakse spelletjes van medewerkers.”
Hij lachte en schudde zijn hoofd.
“Die man loopt langer in het bedrijf rond dan wie dan ook en heeft iedereen zien binnen komen en velen weer weg zien gaan. Hij kent iedereen door en door. Vanachter zijn wat gedateerde bril ziet hij alles en zijn oren zijn ook nog goed.”
Steven zag de man met de bezem langzaam voor zich verschijnen.
“Als je die man een probleem zou voorleggen, dan zou hij je direct de beste oplossing voorschotelen. Maar niemand doet dat. Hij is tenslotte maar een ongeschoolde man.
Met een bezem.
En een stofjas.
In het magazijn.”
Meneer Grambergen zuchtte en ging weer terug naar zijn kantoor. Steven keek hem na. Hij glimlachte. Die meneer Grambergen, met zijn muur vol diploma’s en het bordje met “Drs. J. Grambergen” op zijn bureau. Niet echt een oude, ongeschoolde man met een bezem in het magazijn.
Hij lachte en schudde zijn hoofd.