Het enige wat je kunt doen is gaan voor je eigen geluk. Dit klinkt misschien egoïstisch, maar dat is het niet. Het maakt juist vrij en vrijheid is vrij van egoïsme.
Kiezen voor je eigen geluk is de enige verantwoordelijkheid die je hebt.
Hoe weet je wat jou gelukkig maakt?
Door te voelen, door alleen van jezelf uit te gaan en goed te luisteren naar je diepste verlangen en daar gehoor aan te geven.
Met diepste verlangen bedoel ik niet de noden van je ego. Dus niet je natje en je droogje, niet je behoefte aan zekerheid, veiligheid en geborgenheid, liefde, erkenning, genot, aan ‘gezien worden’ door anderen.
Ik bedoel ermee: dat wat jou diepe vreugde geeft, wat je blij en enthousiast maakt. Dit komt eigenlijk neer op geheel en al jezelf durven zijn. Je ware potentieel leven, daar uitdrukking aan geven. Doen waar je verrukt over bent.
Als je daar niet bij kunt komen, bij je eigen vreugde en enthousiasme, duik dan dieper in jezelf en voel… Ga voelen, ga desnoods in gedachten terug naar je kindertijd. Word weer dat kind en voel waar dat kind blij van werd.
We hebben als volwassenen ons verlangen vaak vervangen door belangen.
Maar belangen komen voort uit angst, en zijn erop gericht om onze doodsangst en levensangst te temperen. Ze zorgen ervoor dat we in een vicieuze cirkel van angst vast komen te zitten.
Verlangen heeft niets met belangen te maken. Verlangen is belangeloos.
Belangen zijn uit op overleven in plaats van op leven. Verlangen doet leven en geeft levenskracht en -vreugde.
Verlangen overstijgt je ego. Belangen zijn gekoppeld aan je ego, aan het ik dat denkt te moeten overleven en denkt een goede en veilige, prettige plek in de wereld te moeten verwerven, een wereld die we met regelmaat als een bedreiging ervaren, dus als iets om bang voor te zijn.
Maar angst voor leven belet je te leven. Angst belet je ook te voelen en te erkennen wat je ten diepste verlangt. In plaats daarvan ga je strategisch handelen om je angst te beheersen en je verlangen wordt hierdoor onderdrukt of ontkend. En dit kan tot depressie en andere ziekten leiden. Bovendien kost onderdrukken veel energie. Je gaat dan eigenlijk in tegen de levenskracht die in je huist.
Om je diepste verlangen tot expressie te brengen, heb je moed nodig. Moed om je los te maken van je denkkaders en van sociale, psychologische, religieuze, morele en maatschappelijke structuren waarin je zogenaamd gevangen zit. En je hebt moed nodig om te doen wat je niet gewend bent en niet geleerd hebt, namelijk: jezelf laten gaan, inclusief alles wat je ooit hebt gedacht en geloofd, en jezelf laten zien zoals je werkelijk bent.
Je zit niet gevangen, dat is de waarheid. Je hebt jezelf tot gevangene gemaakt.
Je bent zo vrij als een vogel.
Maar deze vrijheid moet je jezelf toestaan. Gunnen. Je moet deze vrijheid nemen, pakken. Als je dat niet durft, om wat voor reden dan ook, doe je jezelf tekort.
Wil je jezelf tekortdoen of wil je jezelf uitdrukken, precies zoals je nu bent?
Ieder moment kan je hiertoe besluiten. Daarin ben je vrij.
Je bent vrij om je vrijheid te vieren en voor je geluk te kiezen. Je bent vrij om je verlangen te volgen en het onderdrukken te stoppen, of je kunt je laten beperken door belangen die zo zwaar wegen dat verlangen zich terugtrekt en stil en eenzaam in een hoekje gaat zitten wachten tot ze gezien wordt.
Voor je geluk kiezen is je diepste verlangen volgen en trouw blijven.
Maar….?
Er is geen maar. Gemaar is een excuus; uitstel van executie.
Ga nu voor je geluk. Het wacht met smart op je.
Het is zo nabij. Het is in jou. En het is aan jou.
met toestemming van Olette Luitwieler
gelezen op haar FB-pagina