#anlamayan

Bana göre hiç bir anını tam yaşayamamış, sürekli böyle olmaz şöyle yapılmazla susturulmuş insanlarda savunma mekanizması olarak gerçekleşen bir durum olabilir. Ya da bunla alakası olmayabilir.

Kimine göre çok kimine göre az olan şu sayılı nefeslerimden öğrendiklerimden biride şu ki hiç bir çocuk baskılanmamalı. Çocukken anlaşılmasa da büyüdükçe çıkıyor sonuçları. Ve hiçte iç açıcı olmadığı gibi telafisi de mümkün olmayabiliyor. Baskılanmayla oluşan bir çok tepki olabilir. Ama kendini ve yapabileceklerini bilemeyenlerde duygu yoksunluğu yapar. Duygusuz olur. Ama içi tüm duyguların en zirvesinde olmasına rağmen. Bu da ne yapar biliyor musunuz?

Çocuk ruhlu bir yetişkin. Peki bunun sonuçları nedir?

Herkesi masum görmek. Ve herkese hemen inanmak. Peki sonuç?

Nefes çok önemlidir ama alışık olduğumuz  için bu önemin pek bir farkında olmayız. Sağlıkla alınan bir nefes insanın hayata tutunmasını sağlar. Nefes alamayınca hayat denilen bu rüya son bulur. İnsan yaşadıkça, yaş aldıkça, yanıp, pişip OLdukca bu nefesin nekadar önemli bir şey olduğunu anlamaya başlar layıkıyla. Bu kadar önemli bir hediyeyi veren Yaratan, her halde bize bu hediyeyi boşa…

Saklı Mektuplar 2

mihr ü mah kasr-ı mîna’da seyirde bu şevkin ayinesindeyim Susacak kadar sus, susamayacak kadar pus. Sus ve de pus, suspus şiraze. Biri daha gidiyor, bir yakınlık daha uzak olmaya saat on yedi sularında başlayacak. Az uzak, az biraz uzak, az biraz daha uzak. Gidenlerin ardından insan hep suspus şiraze. vefalı mıyım vefadan eser miyim vefanın v’sinde, fa’nın nesindeyim Ardında olmayı düşünüyorum bu aralar. Bu aralar ardındalığın sahibini arıyorum şiraze. Sokaklar pus, adımlar sus şiraze. Geceler pus, yıldızlar sus şiraze. Ağaçlar pus, yapraklar sus şiraze. Menziller pus, yolcular sus şiraze. Hayat böyle hep suspus şiraze. Zamansız kendimden geçmelerimde yine elim ayağım dolanıyor, dilim oldu epeydir sus. Ya senin olmayışının kesinleştiği vakte denk düştü bu, ya da zaten hiç olmamışlığının farkındalığına şiraze. Alım balım, canım cicim, tadım tuzum; yüreğim suspus şiraze. Korkuyorum boş gitmekten. Korkuyorum bakide kaybetmekten. Ben suspus, hep suspus, sus ve de pus şiraze. Bıraktım anlatsın hâl dilim düştüğüm karanlığı. Aşk ile tökezledim, aşk ile doğrulma çabasında zuhûrum suspus şiraze. Meyletme bana, meyletme ışığıma, meyletme aşk çemberimde kalana. Döndükçe döner başın, döndükçe döner başın, döndükçe dönersin şiraze. Olmayınca olmuyorsun, olsan bile olamıyorsun, “ol” deyince hiç olmuyorsun. Olmaklığım suspus şiraze. Yıllar oldu gelemiyorum sahiline. Sahilde kum çok, bende hâl yok şiraze. Yıllar oldu Boğaz’a uzanamıyorum Beyoğlu’ndan. Beyoğlu’nda hayat çok, bende mecal yok şiraze. Yıllar oldu basmadım bıraktığın izlerin üzerine. İzler çok, bende ikbal yok şiraze. Hâl, mecal, ikbal suspus şiraze. Hangi demde, hagi haldesin bilmeden; gecelerimde, gecelerimin düş bahçelerinde, bahçelerimin en izbesindesin şiraze. Ne gel göreyim yeşil gözlerini, ne gel... ne de gel. Gelmeler de gitmeler gibi suspus şiraze. Kelam bitti Kalem bitti Noktaları koyduk, “son” diye ekledik nihaî sahifeye, bütün söylenecekleri söyledik, filhakika bitti şiraze. Şimdi dünya suspus dönüyor, döndükçe üşüyor, üşüdükçe üşütüyor, üşüyenlerden biri benim, biri de sensin şiraze. Bütün suzişimle giryefeşanım bir de an be an değişmelerde handefeşanım çöz çözebilirsen hallerimi mihr ü mah ile tesellideyim

Matematikten Anlamayan Öğrenci, Olimpiyata Hazırlıyor

İlkokul öğretmeninin 9 yaşındayken matematikten anlamıyor diyerek ailesine şikayet ettiği Refet Polat, Türkiye’yi matematik olimpiyatlarına hazırlıyor.  Yaşar Üniversitesi Matematik Bölümü’nde öğretim üyeliği yapan Polat, 7 yaşındayken Almanya’da öğretmenlerinin onu matematikte üstün yetenekli bulduğunu söyledi.  Polat, 9 yaşında Türkiye’ye geri döndüğünde ilkokul öğretmeninin kendisini ailesine…