#afrikaaps

The Mother Tongue of Tasbih: Afrikaans, Islam, and the Echoes of Resistance An Interlude of Love, Argument, and Memory We were driving down a quiet stretch of road — just Sadia and I, the Karoo light pouring in through the windscreen, dust swirling around like old questions.She had grown up in Worcester, her Afrikaans carefully folded by teachers and ‘ustaads’, wrapped in the formal tones of…

Ek is jammer vi die wat valvi jou hoogmoed en jouvalse stories: Soes wanne djy maak asof jyvanne vacation af kommaa eindlik net ‘n teksie mall toeenne paa pictures vatom te wys djy was daa. Ek is jammer virrie kras woreen afbrekende opmerkingswat soes rotte gif elke persoonmet wie djy in anraking komse gees ontstel. Ek’s oek jammer virrie jongspanwat aliewag om jou moet wentel.Maa veral vi jou…

‘n Dametjie vra vi my eendagof ek hou van gay wies.Ek sê toe vi haa: “ja, ek isheppie.” Ek kon sien sy stem nie saam nie,want sy loer vi my asof om te sê:“Kyk, ek hoep djy wiet wat djy doen,die Here smile nie met jou nie.” Op een of anner stadiumwille mens nie mee engage nie,Dis asof djy nooit rondloep niemaa elkeen ‘n storie het van jou. Terwyl ek van haa af wegloepvoel ek soes een wat pas…

ôs sien en onthou nogsteedsdie begrafnis praatjiesennie hatgeit tienie nek. die skiewe kyke ennieanvallende jokesinnie kamfit van ôs ouma se huis. ôs onthou die woede ytbastingsen allie vloeke wat soe warmoo ôs ytgespreek was. ôs voelie vedeelteit wat gebring is. © c.draghoender

ek kannie mee praatie. ek het niks mee om te sê nie. want alles is agtestevoo, omgekee, vekeerd. soes rou kleed by n wedding of sout in tee. © c.draghoender