#afrikaaans

In organisasie-ideologie word die bereidwilligheid om hierdie soort uiterste selfopoffering te doen gedefinieer as 'n morele deug, selfs bedoel om alle ander morele beperkings uit te wis. Die belangelose nakoming van hierdie morele deug word dan, in Weber se bekende woorde, voorgestel as 'n eer vir die openbare werknemer: «When the official in charge of him insists - ondanks his objections - on an order that seems to him incorrect , takes pride in weet hoe om dit uit te voer, op die verantwoordelikheid van die meerdere, pligsgetrou en presies asof dit ooreenstem met sy eie oortuigings”. Hierdie tipe gedrag beteken, vir 'n amptenaar, "selfverloëning en etiese dissipline in die hoogste sin"

As ’n mens radikale Protestants in woorde sou vertaal, sou dit lees: “Of ons daarvan hou of nie hoe die wêreld geword het, die Gereformeerde lewe kan nie vandag in die middel staan ​​nie; daarom moet dit ons nie uitput nie.' Maar dus is die denkbeeldige kontraktuele teks nie volledig nie. Trouens, die sluiting is: «Ons moet mekaar dus met kinderhandskoene behandel». Wat nogal teenstrydig, of beledigend klink; maar dit is juis die "radikalisering" van die gereformeerde sfeer, die "medepligtigheid" van die protes, wat hier en daar iets soortgelyks aan die tekens van 'n nuwe gevoel van respek en fynheid bepaal en bepaal. Die term "radikaal" is miskien misleidend: waarmee ons te doen het, is nie die hardnekkige verwerping van die gereformeerde lewe nie, maar slegs die oortuiging dat dit deur die hardheid van omstandighede van ons uitgesluit word. Enigiemand wat entoesiasties by hierdie oortuiging hou, is nie moreel opgewasse daarvoor nie; wie dit stoïsties aanhang, nog meer; in die "beste" gaan die geloof gepaard met spyt sonder fieterjasies, en met reg. Enigiemand wat byvoorbeeld Brant voor 'n prentjie van ware hervorming lees, nog nooit sy humeur verloor het nie en nog nooit skrik gevoel het vir vermorste tyd nie, is nie meer een van diegene wat oor hierdie dinge kan praat nie.

its like theres this magnet in my stomach and it points towards you but i cant be with you and everything is so complicated but i will see you this summer and i will continue to love you until you rip the magnet out yourself