#29.01.18

İşte sen bende lügatı yasaklanmış ilegal devrimlersin. Var saydım ki savaşlardan çıkıp sana koşuyorum ayaklarım kırık kolarım kopmuş gözlerim seni aramış ama sesinin yankıları dışında bir çıtırtı kopmuyor içimden. Özlem bitmiyor yağmur dinmiyor yıkılmış şehrimin sokakları üşüyor. Sensizlik bu olsa gerek dili yok şairsin şiirlerin solmuş, bir şarkısın ama sözlerin yok fazla eksik fazla kimsesiz bir hiç gibiyim ruhumun uçurumlarında.

Biliyorum sevdiğin çiçekler de soluyor, Sana gelene kadar ellerim ölüm kokuyor. Bir sonnahar akşamı yürüyorum sana birinci sokağın ikinci kavşağındayken sana dörtyüz adım kala ölüm kokuyor ruhum gözlerimin boşluğunda asılıyorum. Adımlarım sarsaklaşıyor sokak köşelerinde içip içip sana geliyorum sanki oysa güzeliğine bir sigara yakıpta yürüyorum.

Oturduğum kaldırımlar nefeslenmiş. Parmaklarım sigara kokmuyor bugün. bir asır geçmiş yaşamışım seni içimde. büyümüşsün ama hala 19 yaşın tekabül içimde.

Dünüm yarınımdan daha iyi. alıştım senden kalan derin ve yokuşlu nefeslere. bir yere varma çabam yok artık. çok da geç kaldım, en çokta sana.