Sonra dedim ki.

aniden gelen ne bekliyordum ki farkındalığı ve ardından bastıran yoğun salaklık hissi

Hiç bir dert diğerlerine göre küçük veya büyük değildir. Derdin büyüklüğü insanın sabrına ve gücüne bağlıdır. Nefes aldığımız sürece hep bir umut vardır.

Allah'ım sana sonsuz güveniyorum..

Beyinde başladığı için mi bazırları beceremiyor acaba?

Şöyle bir alıntı okudum aşırı haklı: “İnsan çok sevmekten, kıyamamaktan, kızamamaktan, üzememekten ve hep alttan almaktan kaybeder. Hayat, ilk olarak kendini yok sayanları harcar”

“Bende artık kimsenin ardını arkasını görecek hal yok. Böyle davranıyor ama o öyle biri değildir diyecek hal yok. Kötü bir zamandan geçiyor anlayışı hiç yok. Bende sadece ne gördüysem ona göre davranmak var artık. Nasıl davranılıyorsa öyle davranmak var.”

“De ki: “Duanız olmasa, Rabbim size ne diye değer versin! …” [~Furkan-77]