Όλα γυρνάν απ'τα λεφτά μα εγώ γυρνώ σε σένα

Αν δεις ανθρώπους σιωπηλούς μοιάζουν ναυάγια

Έχεις ότι ζηλεύει κανεις, ένα σπίτι με δύο αγαπημένους γονείς

ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑΩ ΑΡΓΑ,ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΤΣΑΝΤΑ

Πριν δω την μαμά μου τον χρόνο να μάχεται και αυτός σταδιακά να την νικά. Μεγάλωνα ανέμελος και έθρεφα φόβους στα σπλάχνα μου για να με φάνε μετά.

Δεν μιλούσα πολύ γενικά, τα λεγα όλα με το βλέμμα και έτσι απέκτησα νεύρα ανασφάλειες και απωθημενα. Γνώρισα, αφέθηκα, δέθηκα, αγάπησα, ζήλεψα, πόνεσα, έκλαψα, μίσησα, έμπλεξα, εθίστηκα, έκοψα, έπαιξα, έχασα, μόνος μου έμεινα.

Και δεν με νοιάζει που εισαι,ούτε για μένα τι σκέφτεσαι να ξες αυτο

Παραπονιέσαι πως το μυαλό μου μολύνω,ενώ εσύ μου κάνεις πιο πολύ κακό από αυτά που πινω

Σε Ευχαριστώ, Συγγνωμη, Άντε Γαμήσου... Τώρα είμαστε πατσι.

Ξέχασες όρκους και υποσχεσεις,αγάπη μου δεν είναι έτσι οι σχεσεις

ή θα σταθείς στα πόδια σου ή θα μάθεις να πεφτεις

Τι έχει νόημα; Να μην αφήσεις κανένα καθίκι να σου πει πως οι στόχοι σου είναι ονειρα

Συγγνώμη, μα στα αλήθεια τι είναι η συγχώρεση;

Όλοι τρέμαμε κάτω από τα παπλώματα