Sonsuz(boş)luk

varlığını küçültmeyi ve kendini küçük yerlere sığdırmayı ve alan kaplamamayı öğrenerek büyürken illa ki bu artan alan kendine olması gerektiğinden fazla hak gören insanları besliyor. zaten bir bakıma kendine hak gören birileri olduğu için diğerleri küçülmek zorunda kalıyor. ve terk etmesi gerçekten çok güç bir örüntü bence. yani bu hak görmecilik varken kendi alanına evet bu benim alanım demek, sıvışmamak ya da başka kapların şeklini almadan bir daire çizebilmek. mücadele istiyor. bununla mücadele edebilecek bir kapasite olmadığı zaman içselleştirildiğinde terk etmesi zor bir örüntü oluyor. aman ya.

‘Sen seversin’ diyerek alınmış ya da yapılmış o küçük şeylerin göz dolduran güzelliği