yulaf sütünün bu kadar kremsi olması...şu sıralar uyandığımda tek düşündüğüm şey yulaf sütüyle espressoyu karıştırıp buzluğa atmak ve iki saat sonra buzları yavaşça erirken aşk yaşamak. yulaf sütüyle her şeyin üstesinden gelebilirim artık

ömrüm insanların anlattıklarını kategorilere bölmek ve kodlamakla geçti (researchsel anlamda) neler kodladım öyle??? neler okudu bu gözler böyle astigmat olmaya varabilmek içün??? siz insanlar neler anlatıyorsunuz öyle…söyleyin sizi nerelere sığdırayım

bi de aklıma gelip duruyor. bir gün anneme seslendiğimde bana efendim demeyi kaçıncı tekrarda bırakacak diye bir deneme yaptım ve 15.ye kadar ilerledi.....ve hiçbirinde öfkelenmedi....15.de ben bıraktım. peki ben öyle miyim? hayır. üçüncüde ne var ya diye kükrerdim muhtemelen (çağrılmaktan nefret ediyorum). çok tatlı bişi ağlıcam. inşallah hiç bana efendim demeye erinmez. benim bu akşamüstü draması peki ~ ağlayan kek

ananemin benimle konuşmak için wpden arama yapmayı öğrenmesi. ve çok yazıyor (!) diye hemen kapatmaya çalışması. çok tatlı. bi de sıcaklarda başıma bişey gelicek diye çok endişelenmişti. başıma bişey geldi ama sıcaklardan değil. gölde yüzerken kafama kuğu çarptı (şaka diyil)

hayatımda ilk defa gölde yüzdüm. hırçın dalgalarla boğuşurken tuzlu su yutmamak ne kadar büyük bir nimetmiş öyle. kıvanç tatlıtuğ gibi dalıp dalıp çıkabildim bu sayede. ama tabii ki de bir akdeniz mi - aslA. hoş denizle ve haliyle yüzmeyle ilk tanışması karadeniz kıyılarının plaj dahi olamayacak derinlik, taşlık ve hırçınlıktaki kıyılarında vuku bulmuş biri olarak belki de gölü fazlasıyla şefkatli bulmuş olabilirim. karadeniz demişken, bahsettiğim bu yerde yüzebilmek için baya ip yardımıyla komando gibi kıyıya ulaşabiliyorduk ancak. neden. çünkü sağ kanat yetkeci ve konservatif değerler yüzünden. babamın, dibinde hangi volkanik oluşum olduğu bile belli olmayan, akıntıya kapılma garantili bu sularda bir kıyıdan girip diğer kıyıdan çıkabilme becerisinin kendi geliştirdiği bir survival becerisi olmaktan ziyade hepimizin doğuştan getirdiğine inandığı bir beceri olduğuna inanması yüzünden aziz mahmut hüdayiyle sık sık dualarda buluşuyoduk. belki de bize hırçın sularla dövüşmek düşmüştür diye bayat bir çıkarım yapıp yine kendimi göle bırakıcam.