bana kısmet değilmiş, dizinde yatıp da yüzüne bakmak.

öldürmeden önce öpmeyi unuttum. sende zaten artık üstümü örtmezsin.

Sırtımın kamburu çıkmışken dik durmaya çalışmak çok zor. Boğazım sıkılırken nefes almaya çalışmak gibi. Ben ne dik durmak istiyorum ne de nefes almak.

benim seninle olan savaşım bitti. gözlerin artık istediğine gülebilir.

Tıpta yeri yok ama… seni tekrardan heyecanlandıran birisi tarafından sevilmek iyileştirir.,

Beni en çok seven kişi toprağın altında şu an.

Bugün öğrendim ki “o yapmaz” diye bir şey yokmuş. O da yaparmış hatta öyle bir yaparmış ki, ruhun bile duymazmış.

Acaba başka biri mi var diye düşünmeye başladıysanız başka biri vardır… iyi geceler.,

Bir muhabbetin ortasında konuşurken ağlayacağını anladığın an gülümseyerek odana çıkmak… yıkıklığın zirvesi gerçekten.,

kimsenin zor oldugunu bilmedigi bir günü atlatmanın sessizligi.

Sarılmak çok başka güzellikte bir şey çünkü kalbinin o kadar yakınına gelmesine izin verdiğin birinden kötülük bekleyemezsin.

Sometimes I crave a conversation that feels like someone finally understands the part of me I never say out loud.

Bazen içimde hiç yüksek sesle söyleyemediğim şeyleri nihayet birisinin anlayacağını hissettiğim bir sohbetin özlemini çekiyorum.

Gidecek hiçbir yeri yokken sana sığınan değil, gidecek çok yeri olmasına rağmen, senin yanında kalandır değerli olan.