bağlanmak kabahati ve bitmeyen sürgün.

bilmiyorum

“gittim olum ben, evimden kaçtım. insan evinden kaçar mı çocuk gibi. ben niye böyle oldum, ben nasıl böyle oldum. ben ne yapacağım fevzi? ben ne yapacağım.”

hissettiğim zaten tek o kaldı ya, bana da aşk olsun leyla.

Bir ölüyü yaşatanım. Sana çok anlam yükledim oğlum, bu yükü omuzlarına yüklediğim için özür dilerim. Ama unutma, en iyi sen yaşatırsın onu, onun gibi dimdik olursun, onun gibi masum sevgiye sahip olursun. Sen hiçbir zaman tek başına ağlamayacaksın, annen hep yanıbaşında olacak. Anne sevgisini pek görmedim oğlum ama sana söz veriyorum seni anne sevgisine boğacağım. En önemlisi, bu simsiyah dünya da bembeyaz kalacaksın. Bir kadının göz yaşına sebep olmayacaksın. Çocukları çok seveceksin, kalbinden sevgi eksik olmayacak. Bir gün baban seni ve beni bıraksa bile sana babalık yapacağım. Âh benim kınalı kuzum, seni kaybetme düşüncesi beni diri diri yakar. Hani derler ya, bir kızın kaderi annesine benzer. Benzemesin, yalvarırım. Ben, seni koruyamamaktan çok korkuyorum. Bir gün, anne neden bu kadar sıkı sarılıyorsun, dersen sebebi vardır. Son kez sarılıyor gibi, pişman olmamak için oğlum. Cihangir'im, kanım, seni her zaman omuzları dimdik göreceğim. Hiç yıkılmamış, yıkılsa bile ayağa tekrar kalkmış olarak. Gözleriyle anılarımı tazeleyen oğlum. Seni çok seviyorum, tüm dünya'ya yetecek bir sevgiyle.