visal

bi ben sevdiremedim kimseye kendimi

zamanın bana bu kadar gaddar davranacağını hayal edemezdim. büyürsem her şey düzelir diye düşünüyordum. düzelmese bile her şey gözümde basitleşir sanıyordum. hayat beni sanrısıyla yaşatmayla yeminliymiş gibi davranıyor. elimden hiçbir şey gelmediğini anlıyorum artık. ne kadar istesemde ucundan tutamayacağım bir şeylerin. zor olsa da anladım ve yemin ettim. beni yanında istemeyenin üşüdüğü sırtına yelekle koşmayacağım. beni istemeyeni bende istemeyeceğim. bir de, babamı çok seveceğim. zamanında beni ertelediği her olaya şu an koşmasını, bunun farkına varmasını. yüzüme baktıkça pişmanlığını, yaptığı şeyler için yüzümün güldüğünü görünce onunda yüzünün gülmesini. hep çok seveceğim.

babamı hâlâ çok seviyorum.

“senin bir anı gibi kalma ihtimalin beni korkutuyor.”