Merhaba, yıllar sonra bu sayfaya yazılar yazacağımı düşünmemiştim. Ama sesimi duyurmadıkça rahat edemiyorum. Neyse bir romana başladım. Umarım basılı halini okuma fırsatınız olur. 15 gündür sadece su kahve ve sigara içiyorum. Ara sıra alkol. O da bara çıkarsam çünkü bu 15 günlük grev hayli zor geçti benim için. Bir noktadan sonra açlığı hissetmeyip sadece üşüyüp acının dinmesini bekliyor insan.…

Şair diyor ki; felaketin vurduğu depremlerin olduğu, karaların sular altında kaldığı yerde yıkıldı her şey, hatta yıllar önce. Evet bende bu suların altında kaldım, yüzmeye çalıştım, uğraştım. Bir kaç dala tutundum bulduğum, sudan çürümüşler. Ne dayanıksız dallarmış bunlar yahu! O neydi ? Aslında bir dakika, gördüğüm şey. Bu bir umut, ulaşabilir miyim? Ulaşmam için ne yapmam lazım. Uğraş, çalış.…

Gelenler, gidenler oldu. Yazmayalı elime bir kalemin o sert kırmızı ezilmiş izi kalmayalı çok uzun zaman oldu. Dokunmak istediğim, duyurmak istediğim o kadar çok şey var şimdi nereden başlasam yine sonu bir rüyada bitecektir. Ama olsun bugün buraya tekrar baktığımda yeni 47 kişi gördüm. 47 farklı insan daha Google ile beni bulmuş ve yazdıklarımı okumuş. Bunun için mutlu oldum desem yalan…