saye.

– sesleniyorlarmışçasına sana: Anla! –

derinliklerinin derininde

bir dünya yatıyor ağrılarda...

Düzen ve güven kadar ürkütücü bir şey yoktur. Hiçbir şey. Hiçbir korku… Aklını en acı olana, en derine, en sonsuza atmışsan korkma. Ne sessizlikten, ne dolunaydan, ne ölümlülükten, ne ölümsüzlükten, ne seslerden, ne gün doğuşundan, ne gün batışından. Sakin ol. Öylece dur. Yaşamdan geç. Kentlerden geç. Sınırları aş. Gülüşlerden geç Anlamsız konuşmaları dinle, galerileri gez, kahvelere otur – artık hiçbir yerdesin.

Bir elim sol cebimde

Bu hüznü siz de bilirsiniz

Anlat deseniz anlatamam

Enine boyuna yaşarım ancak

“Nerede kaldı senin gerçekliğin?”

“Çok geride kaldı albayım.”

Tehlikeli Oyunlar

“Kimsenin yaşantısını beğenmedim: kendime uygun bir yaşantı da bulamadım.”

Tutunamayanlar

“Ne-var-ne-yok-iyilik-sağlık oynuyorum her gün.”

Oyunlarla Yaşayanlar

“Yalnız kalmaktan korktukça yalnızlığım artıyor.”

Korkuyu Beklerken

“Yarattığım hayal kırıklığı için herkesten özür dilerim”

Eylembilim