Bitch.

„Cichy żal to zbiór wszystkich słów, których nie powiedzieliśmy na czas. Wszystkich uczuć, które ukrywaliśmy, wszystkich pożegnań, które przyszły za wcześnie. To ciężar, którego nikt nie widzi, ale który czasami potrafi być cięższy od wszystkiego, co nosimy na swoich barkach.”

Człowiek naprawdę dużo wybacza, dopóki nie zrozumie, że przeprasza się go tylko po to, żeby mógł dalej znosić to samo.

Bezradność jest zabawna. Patrzysz, jak wszystko się sypie i jedyne co możesz zrobić, to zrobić sobie herbatę i dalej funkcjonować.

Człowiek długo walczy o relacje, aż w końcu przychodzi taki moment, w którym zaczyna walczyć już tylko o własny spokój.

Człowiek naprawdę wiele zniesie. Problem zaczyna się wtedy, kiedy już nic go nie rusza.

Najbardziej boli moment, w którym patrzysz na osobę, dla której zrobiłabyś wszystko... i nagle rozumiesz, że ona już dawno przestała walczyć o ciebie. A ty dalej kochasz. Dalej czekasz. Dalej masz nadzieję. I właśnie wtedy serce pęka najgłośniej w kompletnej ciszy.

Nie mam żalu. Jest mi tylko przykro, że historia, w którą wierzyłam, musiała się tak zakończyć.

„Człowiek czasem zamienia ból na obojętność, żeby przetrwać.”

„Jeśli kiedyś zatęsknisz za mną, pamiętaj, że był czas, kiedy czekałam. Czekałam na wiadomość, na telefon, na znak, że jeszcze ci zależy. Ale nie można czekać wiecznie na kogoś, kto już dawno odszedł.”

„Nie tęsknij za mną, kiedy mnie już nie będzie. Tęsknota po stracie jest łatwa. Trudniej było kochać mnie wtedy, kiedy jeszcze mogłam to poczuć.”

„Nie przychodź do mnie, kiedy już odejdę. Nie kładź kwiatów na miejscu, w którym mogły leżeć Twoje dłonie. Miłość po czasie nie jest miłością jest tylko spóźnionym żalem.”

Zawsze pragnęłam kogoś, kto bałby się mnie stracić. Ale jak ktokolwiek mógłby się bać, skoro wszystko co pokazałam to to, że zawsze będę, bez względu na to jak mnie potraktują.

Najtrudniejsza walka to ta, w której nikt Ci nie kibicuje. Kiedy wstajesz rano i udajesz, że wszystko jest w porządku, choć w środku czujesz, jakby ktoś powoli odkręcał śrubki Twojej duszy. I mimo to idziesz dalej, bo wiesz, że jeśli się zatrzymasz, to już nie ruszysz.

Najtrudniejsze bitwy to te, które toczysz w ciszy. Kiedy nikt nie widzi, jak trzęsą Ci się ręce, jak zaciskasz zęby, żeby nie krzyczeć, i jak uczysz się oddychać od nowa, bo życie właśnie zmieniło zasady gry.