dolunay

Bir çiçek olsam, büyümeden solardım. Güneşin yakıcı ışığı bana dokunmaz, yağmur olduğum yere yağmazdı. Tenime dokunan yağmur beni üşütür, güneş beni ısıtmazdı. Hislerime karışan hissizliğim beni solmaya mahkum ettiğinde ruhum baş aşağı asılı kaldı.

Bazen toprağın altına, ölmeden önce girdiğimiz zamanlar olur. Ölümü içinizde taşımazsınız fakat bir eli hep üzerinizde kalır. Bazen zamanla unutursunuz varlığını; elinin ağırlığı da kendisi gibi kaybolur, izi kalır. Bazen de hiç aklınızdan çıkaramazsınız onu, ensenizde size ait olmayan bir nefes gibi kendini hatırlatır durur. Her geçen gün duygularınızdan beslenir. Ağlarsanız gözyaşlarınızla beslenir, içinize kapanırsanız sessizliğinizden ve tepkisizliğinizden beslenir.

Yaşamak, ölmekten beter

Sanki tüm hayatım boyunca, yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim

İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez.