Fictional

Huling araw ng pagtulong sa UEP dahil siguradong bukas ay pahinga at uuwi na ako sa aking home town, upang makasama ang aking pamilya. Magpapaskong may napakasayang memorya sa UEP, kung saan aking naipamalas ang aking kasipagan, gayun din ang pagkilala sa aking sarili at pagkakaroon ng mga kaibigan.

4/9 simbang gabi Limang araw nalang matatapos na ang simbang gabi, Ilang araw nalang sasapit na ang kapaskuhan, ngunit sa mga araw na aking hinihintay, pasukan sa January ay aking pinaghahadaan. Simbang gabi, bagama't karamihan ay hindi ito binibigyang halaga, yung tipong magsisimba lang upang sabihan kang, ay maka diyos yan. Aminin man ng iba o hindi magsisimba lang sila pag malapit na ang pasko, ngunit hindi nila kilala ang simbahan tuwing linggo, ang ibang sakristan naman sa simbang gabi lang magpapakita, ngunit kung kailangan sila ay wala, tamang hilata lang sila sa kama tuwing linggo. Dati rin akong nagsisilbi sa simbahan bilang sakristan sa aming bayan, ngunit dahil nga napalayo ako at kailangang mag aral, ayun parang naging simpleng taong nagsisimba nalang. Sa kabila man ng aking pagiging malapit sa diyos, mapa sakristan man, choir member o simpleng taong nagsisimba lamang, simbang gabi ang mas masayang abangan, dahil ito ang pagsalubong natin sa kapanganakan ni Jesus.

Huli at Ang Umipisa ng Totoong Sakuna Tapos na ang unang semester ng taong ito, sasabak na sa hamon ng pagiging totoo, kung saan masusubok ang tunay na sakripisyo. Marami nang natutunan, ngunit mas marami pang pagsubok ang matututunan, marami nang inaral, ngunit mas marami ang nalagpasan. Salamat sa mga gurong walang sawang nagturo, kung wala kayo tiyak tres na ang grado ko.

Isang hamon nanaman na aking nalagpasan, wala mang conclusion ang aking dagliang talumpati dahil aking nakalimutan, mas mabuti na iyon kasya naman sa binabasa lamang. Hindi patama ngunit totoo, saan ka naman nakakita ng dagliang talumpating may resibo.

Time check 1:20 am, inumaga man natapos, atleast simbang gabi ko ay subrang ayus.

"Bring Back Memories" Ang pagkakatanda ko ay bata palang ako nung una kong nabasa ang libro ng harry potter, ang ayus pa nga nun nung sinisiksikan ko pa yung libro ng letter. Nung nauso na sa amin ang teknolohiya, laking tuwa nung mayroon narin pala itong pelikula, huli na talaga ako sa balita, paano pasensya dahil ako'y bata pa. Nakakatuwa lang balikan ang nakaraan, panahong hogwarts na kalaban, ginagaya pa nga ang galawan, pati narin ang kanilang kasuotan.

"On duty sa Blood Donation" Dito ko napatunayang kaya ko, yung akala kong hindi ako bagay sa field na ito, ay siyang nagpatatag sa aking sintino. Medical Field na aking nais, super exciting pala nung binigyan kami ng pagkakataong maglead, gulat pa sila nung marinig ang aking boses, na animoy professional na nagtatawag ng ilang beses. Sa totoo lang wala akong background sa ganitong bagay, ngunit kung silay mabilib sakin ay wagas kung mahimlay, unti nalang mamangha sila at mahimatay. Boses kong buo, kailangan upang marinig ng mga tao, maintindihan ang sinasabi at klaro. Act like a professional.

"Financial Problem in Education" Isang dokumentaryo patungkol sa edukasyon, paano nga ba ito matutugunan ng toon. Dokumentaryong pelikula na siyang aking hilig, paggawa nito'y huli ang aking kilig. Kasagutan man nila ay masakit, ngunit nakakabigay naman ng inspirasyong makaka-akit.

Mahirap makipagsapalaran kung alam nating walang nagtitiwala sa atin, may mga taong sila pa ang sanhi upang tayo ay panghinaan ng loob, ngunit sa debateng ito, isa lang ang masasabi ko, WE DID OUR BEST TO OVERCOME OUR FEAR. Salamat sa pagtitiwalang kaya namin, salamat sa suporta at sa mga brainstorm na inyong pinagkaloob. EBREO, VITALES, TABELIN, BASAEN, ANDRADA, SERRADA, OLIVARES, SAGUIPED, at GABAY.

Ang huling eksena sa aming pelikula na pinamagatang "The Laughter of my Father". Sa loob ng tatlong araw na pamamalagi sa gawaing ito, pag-eedit nalang ang bubuo sa kwento, pasasalamat sa pagtutulungan na ibinigay ng bawat isa.

Kaarawan na ng aming pangalawang ina, hindi man mahal na materyal ang aming maipasa, galing sa puso ay sapat na.

Heto nanaman ang kinakatakutan ko, bumalik nanaman ang panahong ayaw ko, yung tipong kung maaari lang ako na ang bumuhat sa sakit mo, sa ganun ayy laging masaya ang ala-ala mo. Sa mura mong edad amin kapatid, ayaw kong nakakaranas ka ng hinnanakin. Laban lang alam naming kaya mo yan, nalagpasan mo nga yung nauna mong bangungut, kayanin mo ulit na harapin ngayun bunso.

kailangan ng pahinga?? apat na aso lamang ang kasama.

2nd day foundation day ganaps, concert era sa loob ng field

1st day of foundation ganaps, from funrun to zumba to parade era ang kumadronang itech.