Hasta oldum (soğuk algınlığı), okulda işler vardı, kendi yapmam gereken işler vardı. Ne hastalık geçti ne işler bitti. Havalar da çok sıcak. Çok sıkışık hissettiren bir hafta oldu.

Öyle bi içim burkuldu biraz ağladım boş boş duvarı seyrettim. Şimdi de gidip kıymalı makarna yapıcam bi de girls’ü izlerim. Öyle işte.

Bu aralar manevi yönden eksik kaldığımı fark ediyorum. İbadetlerimi de eskisi kadar özenli yapamadığımı hissediyorum. Az önce mescide indim hızlıca öğle namazını kılıp çıkmayı düşünüyordum. Tam namaza durduğum sırada mescitteki iki kız kendi aralarında “Safları sıklaştıralım.” diyerek yanıma geldiler. Böylece bir nevi birlikte namaz kılmış olduk. Aslında çok basit bir şey gibi görünebilir ama o an içimi çok ısıttı. Bunu yapmaları gerçekten çok hoşuma gitti. Sonra namazımı daha özenli kılmak geldi içimden. Namazdan sonra da hem onlar hem de kendim için dua ettim. 🌿

Ankaradayım ailemin yanındayım neşem yerine geldi. Ama ilginçtir ki alttan alta biraz huzursuzluk da var. Aslında şu an her şey güzel bir sıkıntı yok ama işte o huzursuzluk da hep orada.

Saçımı kestirdim ve boyattım. Kuaförüm çok iyiydi. Saç kestirmeyi çok severim zaten ama genelde gıcık kuaförler denk geldiğim için saç kesim zevkimi bozan davranışlarda bulunuyorlardı. Ama bugünkü deneyimimden memnun kaldım. Boyama konusunda da aklım sarıda kalmıştı ama vakit yoktu o yüzden normal kendi rengime boyattım. Böyle de güzel oldu yenilendim oh.