7.

Sıkıldım.

Kalpteki her kırık ruhta bir yaraya işarettir.Dibine inemez çözemezsen kabuklanır o yara.İyileşmez çünkü her iyileştiğinde kaldırırsın kabuğunu.Adını bile koyamadığın sanrılara uyanırsın rüylarının tam ortasında. O rüyalar gerçek olamayacak kadar güzel gerçekler hayal olamayacak kadar kötü olur.Sen uyanmasını bilmedikçe kanamaya devam eder kurudu sandığın yaralar kendi kanının içinde kendini idam edersin,en derine batarken bile dövünür kendinden nefret edersin,yaşamak ölmekten daha ağır gelir insana,yaşamaktan çok ölmeyi yeğlersin ama hayat iyi şeyler için yaşamaya değerdir.En karanlık zamanında bile çok az bir ışık vardır eğer o ışık hiç çevrende yoksa parlayan gözlerinin ışığı bile iyi şeyler yapmaya başlamak için yeterlidir.Kendi kanının içinde bile boğuluyorken, gökyüzüne bakınca karanlığı görüyorken,duvarların çıkmana izin vermiyorken, kalbindeki ışık yol göstersin, bırak renklerin ışıldasın parlasın seher gibi

Karışılıksız iyilikler karşılıklı kırgınlıkları getirir

Asla yapmam dediğim şeyleri takır takır yapıyorum bak bu hiç iyi birşey değil 🥲