Içim ürperiyor, ya evde yoksan?

Ahmaklara "bu böyle şu şöyle olmalıdır" deyince de "şirketçi, bir günde nasıl döndün dönek seni" gibi laflara maruz kalıyorsun.

Başkası olsa delirirdi. Ben izlemekle yetindim. Hayretler içinde kaldım. Çözdüm. Uyandım. Anlattım. Uyandırdım.

Çok defa söyledim, sadece farklı bir şirkete geçiyorum, şehir ülke değiştirmiyorum ne zaman istersen görüşebiliriz dedim. Görüştük. Ayrılık. Bizim hikayemizin başlangıcı. Görüşmeler. İlk buluşma ve çiçekçi kadının duası. Ona aldığım sümbül demeti. Bizim hikayemiz başladı.

Dolu dolu geçen üç ay, bizim hikayemiz güzeldi. Ve bitti. Nedensiz cevapsız bitti. Ben o uçurumdan en sevdiğimin tekmesiyle düştüm. Tutunmaya çalıştım, bana el uzatan şahıs o'nu görünce beni bıraktı. O'nun oldu. Oldular ya da öyle zannediyoruz, bilmiyorum. Kapı duvar.

Evimden kovuldum, evim başıma yıkıldı. Beni astıkları iple kendilerine salıncak kurdular. Yıkılmak istedim olmadı. Hep ayakta kalmayı öğrenmiştim, uygulama zamanıydı. O'nu kaybettim ama kendimi buldum. Öğrendim. Kayıp varsa dostlar sağ olur. Onlara da öğrettim.

İki sene sonra aynı gece, aynı saatler. Telefonumda ne bir kayıtlı mesajı ne de geçmiş arama kayıtları. Hiçbiri yok, beni takıntı haline getirip aklını uçuran, evim sensin diyen kadın ile iki yabancıyız artık. Saat 01:26

Şimdi çok sert gelebilir ama, koca koca adamların ince hesapları söz konusu olunca ofisin bir duvarında "s*k*lecek dert değilmiş afedersiniz" yazsa çok hoş olurdu. Çantamdaki kayan yazı "soru sormayın fikir belirtmeyin" şeklinde olabilirdi, mesela yani.

Arkadaşım, yaratılmış olan, ey Romalı! O eğitimi almış olman sana sadece apronda kart taşıma yetkisi verir başka da bir halta yaramaz. Hava meydanı değişince yine gider o eğitimi alırsın. İşten 3 ay uzak kalsan o eğitimi alırsın. Alırsın da alırsın. Aynı vardiyada çalışan 5000+ kişi gibi, alırsın. Onbir yıldır o eğitimi tekrar tekrar alan ben geleyim sana anlatayım biraderim, sıkıntı yapma.

Samimiyetsizlik bunun neresinde? 5000+ kişiden birisi illaki düşer, etkileşim içinde olduğum sizler de buna sahipsiniz ama ben ekledim paylaştım, akıştayım yani ben buradayım diyerek kendilerini yırtıyorlar ya işte kahır bela durum da buradadır. Samimiyetsizliktir.