Ben seni basit bir sevgiyle sevmedim. Seni içimin en derin, en sessiz yerinde taşıdım. Hiçbir zaman korkmadım, saklamadım, geri durmadım. Sana olan sevgimde hesap yapmadım. Mesafeleri önemsemedim, rol yapmadım. Kırgın olduğumda, kızdığımda bile senden vazgeçmedim. Çünkü seni gerçekten sevdim. Seni hayatında bir yer kaplamak için sevmedim; hayatında bir iz bırakma çabasıyla da sevmedim. Seni sadece olduğun hâlinle sevdim. Sen olduğun için… Kim olduğuna takılmadan. Bazen kızdım, bazen sustum, bazen anlamaya çalıştım. Çünkü ben seni geçici bir hevesle değil, içimde yer etmiş bir gerçeklikle sevdim.














