n e r g i z

asuman : eee? artık beni sevmiyorsun öyle mi?

mükremin : ya seni seviyorum da seni sevmeyi eskisi kadar sevemiyorum. hani eskiden seni sevmenin, birbirimizi sevmenin değişik gevrek bir tadı vardı. seni güldürmenin lezzeti damağıma yerleşir orada mutlu mesut yaşardı. yani bir şey olduğu vakit ilk bunu koşayım gideyim asuman'a söyleyeyim tarzı haberci telaşı olurdu.

asuman : şimdi ne oldu peki?

mükremin : bilmiyorum asuman, bilmiyorum.. kalbim bir kuyunun dibindeki suyun içinde nefes almaya çalışan bir gariban. yukarı tırmanmaya çalışıyor ama ne yapsın kuyunun duvarları düz. kuyunun duvarları ıslak.

- yüreğimde 'gitme' diyecek takat kalmadı benim. sevmeye mecalim yok anlıyor musun asuman? zaten senin pederin kara listesinin kenar süsü olmuşuz. ne yapayım seni de kendimle beraber yakayım mı? hem bakma sen evleneceğin adam kötü biri değil. en azından parası var yaparsın bi çocuk oturursun aşağı. merak etme, mükremin çıtır'ı da unuttuğundan daha az hatırlarsın..