Yaren

onu kaybetmiştim. bunu hissedebiliyordum. tüm kötülüklerden gizlediğim yerde yoktu. kalbimden kaybolmuştu. sessiz sedasız acıtmadan ruhuma bile haber vermeden sıyrılmıştı ulaşılmaz kurduğum düzenekteki yerden. tüm hiçliği kustuğu kulaklarımdan iğme iğme hiçlik aktı göğsüme. onu o an kaybettim. delilik fayda etmezdi, savaş hiç şüphesiz boşa. onu ben bir dar ağacının altında bekledim. o gelmedi. yokluğunu astım dar ağacına. idama bir rüzgar kadar boş ama kasırga kadar sert bir hayalet yolladım. ruhumun hayaletiydi, boşluğuna kapıldığım. onu tamamen kaybetmiştim. kendimi de.

derin bir nefes alıp gözlerini kapattı sol elinin işaret parmağıyla sağ elinin işaret parmağına dokundu sonra yine sol ve sağ ve son kez sol, gözlerini açtı. gülümsedi.

kaybolmuş bir insanla karşılaştım bu gün. yönü şaşmadan kaybolan bir insana ilk defa denk geldim. gözlerindeydi kaybı,.

kaldırımda ilgisiz bir çiçek nasıl büyürse öyle büyümüştü içimdeki his. artık küçük bir tohum değil koskocaman yaprakları olan kaldırım çiçeğiydim.

dünyanın en uzun gecesi diye bilinen bir gecede tanımıştım onu. en kısa gecede mahfetti beni.

Ruhumun her gün ulaştığı gönüle uzanamamanın burukluğu okşuyor sızısı gecenin köründe çöken gözyaşlarıma. Mutluluğun uğramadığı dudakların gözlere dolduğu acılardan kaldım. Yarınların umudunu dünde boğa boğa. Gönlüme bu yarayı bile isteye tırnaklarımla kazıdığım, hükümsüz bir acısın bende. Bağlamasına izin vermediğim en tatlı kabuk. Onca derdimin arasında ellerimle işlediğim bir hissizliksin. Canını yakmışlar. Canımın canını yaktıkları içindir, canım canımı yaktı. Koşulsuz bir boşluksun artık bende, çukurunu gözlerimle aşındırdığım ve limansız gemisin gözlerimin okyanusunda. Yolunu gözlediğim adamın selamını özlediğim satırlardır bunlar. Canını yakmışlar canımın. O kadar çok yanmış ki gönül kapısına dokunmadan yüreğimi tutuşturdu. O kadar yakmışlar ki, göğsüneki ateşi omuzlarıma yüklediğim anda bile taze bir can çekiş sergisiydi sözleri. Acısını sırtladığım adamın eseriydi üzerime yıkılan tüm taşlar. Kaldırabileceğimden çok fazlasını yüklendiğim bir savaştı aşk. Kaybetmeden kayboldum, yönünü bulamayan balıklar gibi. Zaten bu yaranın sahibidir okyanusun en kibirli balığı. Acımın üstünde yerin var balık. Beni unutabilirsin, ama bunu unutursan ölürsün. Şehrimin gözyaşı sokağında bitsin canımın içi.

senin canını yakmışlar. bu bi kibrit çakması değil daha güç daha yük bir alev. sevda dersinin ilk sınavından kalmışsın. kalbini kapatmışsın. Çünkü korkuyorsun biri gelir harlandırır küllerini diye. sen beni yüreğinin soğumasını istediğim anda yaktın. sana yapılan haksızlığı bana yaşattın. çünkü eğer beni yakmasaydın bu haksızlığı tek başına üstlenmiş olacaktın. birlikte yandık. ayrı ayrı yerlerde, ama aynı şiddetle...

Diğer yarımızı bulmak için yaşadığımızı söyleyen Zeus, yanlış insanlarla zaman kaybedip hayal kırıklığına uğrayacağımızdan hiç bahsetmemişti.

Hiç olmadığın şehirde arıyorum seni. Gecenin üçü bazen sabahın beşi. Hiç bulunmadığın sokağımda adımların geziyorcasına, aradığımı bulamadıkça, çıldırırcasına. Aynı gökyüzünün altında olmak avutmuyor artık sensizliğimi, sevgisizliğin sulieti var dudak kenarlarına yapışan. Öpsem diyorum dudaklarını, kaybettiğim kilometrelerce oksijen birikir dudaklarında, öpsem diyorum kimsesizliğinden kimsesizliğime kadar...

Mevsimine yaprak verdiğim adamın gecesinde yıldız oldum. Bu nasıl bir şey biliyor musunuz? Mavi rengini bir çocuğa bu kırmızı diye tanıtmak gibi. Çocuğun hayatı boyunca denizi kırmızı sanması gibi. Hiç öğrenmemesi gibi. Cümlemin akışına aldanmayın ağır bir aldanılmaktan ibaret kelimeler. Naif değil meçhuldür söylediklerim. Özür dilerim, ne anlama geldiğini asla bilmeyeceksin.

Onu tamamen tanımak istememde bir sır vardı. Kalbime iyi gelen sırrı keşfettiğim yolda soğuk elleriyle tam boğazımdaydı. Nefes aldığım adamın avuç içlerinde can veriyordum. Güzel adam dediğim her an üzdün beni. Mevsim beşi güz geçiyordu, gece dördün zifiri. Sihir de lanet sayılırdı, tamamen onu tanıdığımı düşündüğümde başladı lanetim. Kızım dedim bu adam üzer. Yüzüne gülse yine üzer, öpse bin üzer, sarılsa mesafeler küser. Güzel bir adama rastlamadım hiç, bu adam güzel değildi. Sır bitti büyü bozuldu, adam üzdü ve kayboldu içimde düştüğüm boşlukta. Ah be adam yeryüzündeki sır acı çekmekti. Sırlar aleminin güvensiz bir kapısıyım. Kulpsuz bir kapı işte çok ta önemli değil...