Bir konuda duygularımla değil mantığımla karar aldığım noktaya gelmişsem o şeyden vazgeçmişimdir

Bir günahı her gün işlemek gibi, aynı yollar hep farklı çıkmazlara götürmedi mi seni? Hep aynı yollarda farklı dikenler batmadı mı ayağına? Bıkmadın  mı sen de artık?

Sen bıkmadın mı her şeyi bir kenara bırakmaya çalıştıkça üstüne daha fazla gelmesinden? Koştukça daha da dibe batmaktan?

Senin her çiçeğini solduran bahçeyi sulamaktan, baharın hep sana uğramadan geçmesinden, bıkmadın mı?

Bir noktaya kadar nasıl umursadığımı görseydiniz şu anki gamsızlığımın nedenini anlardınız. Çabaladık bitti.

beni tüm bu karmaşa ve belirsizliğin ortasında gülümsetecek bir güzelliğe öyle ihtiyacım var ki

boğuluyorum bakın çok ilginç. boğan da benim, hatta su da benim.

Beni sevmediğini iyi biliyorum

Arkadaşlara henüz söylemiyorum

seslendim ben sana kaç kere adını demeden

sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından, ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.

Arkadaş olmayı beceremeyen ve olanları da uzaklaştırmayı kendine zevk edinmiş bir yapım var

korku varsa umut da vardır; korkun yoksa bittiğin andır.

senin herhangi bir şeyin olmak için çabaladığıma yemin edebilirim

Hoşuma gidiyosun, yolunu kaybetme