Nes

Yıkılmak binaya mahsus bir şey değil ki Züleyha. Bir insanın, bir cümle ile yıkıldığını gördüm ben.

fark ettim ki benim pekala memnun olduğum hayatımda yorulduğumda yaslanacağım kimse yok

Sadece uyumak istiyorum, annemin dizlerinde. Küçük bir çocuk gibi günlerce haftalarca uyumak.

meğersem dizlerinde yerim yokmuş, ondan yere göğe sığamayışım.

Bana zalime zalim olmayı öğret, ben merhametten evimin yolunu bulamıyorum.

Yalnızlığın kadınıyım alma beni, el adamı.

Ben seni affedebilmek için geceyi sabaha bağlarken, namaza durduğum an dökülen gözyaşlarım yüzünden O’ affeder mi sanıyorsun?

Bilmiyorum gülüm, sendin tek bildiğim. Şimdi yirmilerinin cehaletini yaşayan birçare oluşum bundan.