Kaleyi sattım, filler isyanda, vezir intihar etti. Bu arada atları da serbest bıraktım. Çevremdeki piyonlardan zaten medet ummadım. Şimdi şah olduğunu düşünen varsa buyursun hamle yapsın

hayalet olurum sanmıştım, silüet kalırım. gölgem gider ben kalırım. yürürsem yol biter, koşarsam yetişirim sanmıştım. dünya dediğin bir avuç yer, sığarım sanmıştım. oysa dünya dediğin senden ibaret. varsan var, yoksan yok. kapat gözlerini, neresindesin? aç bak her yer senin. durduğun yerde zemin gidiyor, koş bakalım yetişmek neymiş.

Sabrın sonu selamet cinayet.

sartre, bulantı'da: “iki kent arasındayım, biri bilmiyor beni, öteki artık tanımıyor.” diyordu. ait olamamak da tam olarak burada başlıyor.

“dünya nasıl olması gerekiyorsa, öyle.kendi kendini kurtaramayanı hiç kimse kurtaramaz.”

günde üç kere tekrarlıyorum, seni sevmek için sana ihtiyacım yok.

hep gülmesini istemek ve gülümsetebilmek için dua etmek.

Kerem yandı Aslı için, sen Aslı’dan da güzelsin.*

senin canın sağolsun ben hallediyorum zaten bir şekilde

ben inerken en dibe ağır ağır, sen ilk gördüğüm günden bile güzelsin.  

düğüm düğüm olmaya meylim var, siz yutkunun.

Birini bana hiçbir şey yapmadığı için affedemiyorum.