Mieszane Uczucie

minęło wiele miesięcy

“Odchodząc zapomniałeś mnie wziąć ze sobą.”

“Taka jesteś dzielna, mi mówią. A ja kośćmi wyję, smarki mi lecą i beczę na całego. Na zewnątrz twarz grzeczna, włosy uczesane. I flaki się przewracają, bulgoczą jak we wrzącym garnku. Litości.”

“Dlaczego źli ludzie nigdy nie mają wyrzutów sumienia i nie czują się odpowiedzialni za to, że kogoś skrzywdzili, a ci dobrzy, którzy nie zrobili nic złego, wiecznie sobie coś wyrzucają?”

“Wiesz, jest mi tak dobrze, jak po prostu tu jestem i patrzę na Ciebie. Nic więcej nie potrzebuję. Tylko Ty. Ja. Niewiele mam w tej chwili w głowie, oprócz ciszy. Chłonę tę przyjemnie ciepłą chwilę. Staram się odsunąć myśl o tym, że nadal jestem bardzo słaba, sama dla siebie niewiele warta. Jest we mnie bardzo ciemno, nadal choruję. Walczę każdego dnia, by móc, by chcieć. By rano wstać. Żyć. Na szczęście - uśmiecham się pierwszy raz od dawna - jesteś tu. Jesteś. Moim światłem i ciepłem. Ciszą. Ciepłym kocem. Gorącą herbatą. Gładką taflą wody. I chcę być kimś takim dla Ciebie, marzę o tym. Po prostu trzymaj mnie za rękę. I wierz. Bardzo potrzebuję Twojej wiary. Obiecuję, że jeszcze kiedyś zrobię Ci najlepszej gorącej herbaty na świecie i otulę najcieplejszym kocem. Tylko wierz. Wierz we mnie…”

wiem, że już nie porozmawiamy

“Zaraz nastawię czajnik na herbatę. Umyje głowę, a potem, co potem, spróbuję wyspać się z tego wszystkiego”

“Najbardziej nie mogłam przeboleć momentu, gdy zaczęłam żebrać o jego zainteresowanie.”

mówisz do mnie ciszą

“Nie jestem gwiazdą, ale mów mi słońce”