çok güzelsin ama bu, yüzünle alakalı bir mevzu değil. kurduğun ve yazdığın cümlelerle, ses tonunla veya saçının uzunluk ölçüsüyle alakalı. ya da retinanın etrafındaki o koyu çemberle ve elmacık kemiklerinle... ama kesinlikle yüzünle alakalı değil. sen parça parça parça güzelsin. bütünken diyecek kelime bulamıyor insan…

"ben tâ senin yanında dahi hasretim sana" bu mısra seninle benim aramdaki sevginin en güzel ifadesidir...

bir dağ ağırlığında, göğsüme çökmüş hâsretin.

hiç değilse yaranı yaramla bir tutma jülide, sen dizlerin kanadı diye o yolu yürümedin. ben, göğsümü delen kurşunla o yolu bitirdim.

bir yalana inanmışlığım, sıkı sıkı sarılmışlığım var.

arkanı dönüp gitmeye yelteniyorsun. gidince her şeyin senin arkanda kalacağını düşünüyorsun. düşünme, sen bu kapıdan çıktığın gibi arkanda kalan her şey omuzlarına oturacak.

ben bu hâle kendi kendime gelmedim.

bir zamanlar ayağım taşa takılsa gidip saatlerce konuşacağım insana şimdi dünyam başıma yıkıldığında iki kelime edemiyorum

I passed the hardest moments alone while everybody believed i was fine

bunaldığım zaman kendimi attığım balkon, sana gelmek de böyleydi.

*sırat köprüsü kurmuşlar dünyanın göbeğine. onunla benim aramdaki her şehrin tam ortasına.

varlığından emin olduğum her şey sanrıdan ibaret