☆Reality is Sad☆

To uderza inaczej, gdy wycierasz własne łzy i mówisz sobie, że dasz radę.

Czuję stres gdy mój chłopak ma wrócić do mieszkania z pracy. Nigdy nie wiem w jakim będzie humorze, o co dziś będzie spina, czy będzie obrażony i nie odezwie się ani słowem czy mnie zezwie. Od czterech lat ten sam schemat xd

nikt nie przeprosił mnie za to, jak mnie traktował, ale wszyscy obwiniali mnie za to, jak reagowałam

jestem zmęczona, przebodźcowana i przytłoczona ale staram się

I dałabyś im jeszcze więcej za odrobinę poczucia się kochaną, a oni ciebie tylko ranią. 💙

💙

Chciałabym pogratulować tym, co potrafią rankiem wstać z uśmiechem na twarzy, tylko po to by zaraz nocą zalewać sie łzami i krzyczeć z bólu ciszą. Bo to właśnie oni są tymi najsilniejszymi.

Nie umiem do ojca zwrócić się tak jak każdy do swojego rodzica. On nie jest moim "tatą", jest tylko osobą która przez przypadek dała mi te popierdolone życie.