Napolyonik Keddy

"Julius Caesar and Napoléon Bonaparte, Panty & Stocking style" i don't know how i headed this idea...

Napolyon'un elindeki figür için üzgünüm, evet o kendisinin at üstünde bir figürü / sorry for the figure in Napoléon's hand lmao

Maria, bir gün sevdiği adam ile evlenebilmenin umuduyla yaşıyordu.

Fakat herşeyde olduğu gibi kadınlar konusunda da sıkılgan olan Napoléon (Joséphine istisnadır), Maria'ya olan ilgisini kaybetmişti.

Artık onu eskisi gibi şımartmıyordu, hatta neredeyse sevmiyormuş gibi davranıyordu.

Bu durumu fark eden Maria'nın kocası Kont Kollonel, Alexandre'yi kendi oğlu gibi gösterdi. Alexandre de büyüdüğünde gerçeği değiştirmese de Napoléon'un oğlu olduğunu reddetti.

Fakat, çoğu kişi imparator ile olan benzerliklerini göz önünde bulundurunca onun oğlu olduğunu onaylıyor.

(Alexandre Walewski)

Napoléon, artık kesin bir karara varmıştı. Avusturyalı prenses Marie Louise ile evlenecekti. Maria Walewska bunu duyduğunda büyük bir kedere boğuldu.

Napoléon artık Walewska ile görüşmüyor, ona güzel mektuplar yazmıyordu. Joséphine'i boşadı ve Avusturya imparatorunun kızı ile evlendi. Henüz 20 yaşındaki bu genç kızdan bir oğlu oldu. Bu ikinci Napoléon'du.

Josephine'den imparatoriçe ünvanını almadı. Ona güzel bir yerde büyük bir ev tuttu.

Walewska ise, imparatorun favori metresi olarak akıllara kazınmıştı artık.

Maria Walewska, görevinde kısmen başarısız olmuştu fakat artık Napoléon'un hayatına en çok etki eden üç kadından biriydi. Ayrıca Napoléon onun sayesinde Varşova Dükalığını kurmuştu. Maria, Fransız imparatorunun aşkıyla yaşamıştı ve onu asla unutmadı. Napoléon Elba adasında sürgündeyken bile onu ziyaret eden tek sevgilisiydi. Fakat Napoléon kişisel kaygılarından dolayı ne eski aşkına, ne de ondan olan oğluna ilgi göstermişti. Aksine hala ilk karısı olan Josephine'in bir tutam saçını saklıyordu. Bu sırada Joséphine 52 yaşında diftiriden dolayı öldü. İkinci eşi Marie Louise, oğlu ikinci Napoléon ile Avusturyalılar tarafından alıkoyuldu. Marie Louise, Sonradan Napoléon'un büyük bir rakibi olan Albert Von Neipperg'in sevgilisi olmuştu. Oğlu ikinci Napoléon ise büyükbabasının yanında depresif, keder dolu bir hayat yaşadı ve henüz 21 yaşındayken öldü.

Napoléon'un eski sevgilisi Maria Walewska ise, Napoléon'un en sadık subaylarından olan Phillip D'Ornano ile evlendi. Napoléon'u hiç unutmasa da Phillip ile uyumlu bir evlilik sürdüler. Phillip'den bir çocuğu oldu fakat, yalnızca üç ay sonra 30'unda iken Maria, genç bir yaşta öldü. Maria'nın vücudu Polonya'daki Kiernozia kilisesinde iken kalbi D'Ornano aile mezarlığına gömüldü.

Maria Walewska oldukça kısa bir hayat yaşadı. Pek çok noktası üzücüdüydü fakat hala onu tanıyan bazı insanlar var. Joséphine kadar olmasa da, Napoléon'un büyük aşkı olarak tarihe geçmişti. Ayrıca, Maria'nın Napoléon'dan olan oğlunun soy ağacından gelen kişiler, Napoléon'un tek direkt varisleri olarak biliniyorlar. İkinci Napoléon'un çok genç bir yaşta ölmesi ve bir varis bırakmaması, Count Alexandre Walewski'yi Napoléon'un şahsi soyunu devam ettiren tek kişi yapıyor. Bunun dışında hala imparatorun kardeşlerinin soyundan gelen Prince Charles Napoléon gibi kişiler var.

Maria Walewska'nın hikayesini anlatmak istedim çünkü masalsı yönüyle beni çok etkilemişti. Tabi ki bazı kısımları oldukça rahatsız edici ve sinir bozucu fakat başta sıradan görünen bir Polonyalı Kontesin tüm Avrupa'nın tanıdığı bir imparator ile olan aşkı gerçekten ilginç ve etkileyici bir hikayeye konu olmuş. Türkçe kaynaklarda, ekşi sözlük dışında Maria Walewska hakkında neredeyse hiçbir şey bulamadım. Sadece İngilizceden Türkçeye çevrilmiş bir sitedeki yazı vardı. Benim bloğum pek okunmasa da yine de en azından bir kaç insanın görebileceği bir yerde kalsın istedim. Belki ileride bu yazıyı başka yerlerde de yayımlarım.....

(Maria Walewska)

Napoléon ve Maria'nın ilişkisi kesinlikle olabilecek en kötü şekilde başlamıştı. Fakat Napoléon'un yaptığı bu korkunç şeye rağmen, Maria zamanla ona gerçekten aşık oldu. Bu kötü başlangıca rağmen ilişkileri oldukça romantik bir şekilde ilerliyordu. Maria Napoléon'u yaptığı herşeye rağmen affetti ve kendisini onun için feda etti.

Maria, artık ülkesi için değil, sadece Napoléon'un sevgisi için yaşıyordu.

Napoléon da onu çok seviyordu. Hayatında ilk defa bir kadının onu prestiji, şöhreti, maddiyatı veya gücü için değil, gerçekten kendisi olduğu için sevdiğini hissediyordu. Maria'nın fedakar ve sevgi dolu kişiliği onu derinden etkilemişti. İlk defa bu denli masumiyet dolu bir kadınla ilişki yaşıyordu.

Napoléon şüphesiz sevilmesi zor bir karakterdi. Özellikle kadınlara karşı acımasızdı. Fakat Maria, belki saflığından, belki fedakarlığından bu vahşi adamı tüm kalbiyle sevmiş ve onu bazı konularda değiştirebilmek için elinden geleni yapmıştı.

Napoléon ona birbirinden güzel hediyeler gönderiyor, onu bir zamanlar Joséphin'e yaptığı gibi aşk mektuplarına boğuyordu.

Napoléon ile neredeyse tüm kıta Avrupasını dolaştılar. Maria, bu adamın diğer metreslerinden farklıydı. Çok daha ayrı bir yeri vardı. Hatta Napoléon gittiği yerlerde onu Polonyalı karısı olarak tanıtıyordu. Tabi ki bunlar bizim biricik keyf-i hatunumuz olan Joséphin'in kulağına çoktan gitmişti.

Napoléon imparatoriçesine kendisinin hayatındaki tek değerli kadın olduğunu söylese de kurnaz Joséphine olanları çoktan anlamış ve Varşova'ya gelebilmek için kocasına mektup yazmıştı. Fakat Napoléon Polonya başkentinin biricik karısı için fazla soğuk olduğunu savunarak bunu reddetmişti. Joséphine ise yeni rakibi hakkındaki herşeyi açıkça takip ediyordu.

Bu sırada Maria Napoléon'dan hamile kaldı. İmparator, sevgilisinin en iyi şartlarda bakılması için onu Paris'e yolladı. Fakat Maria düşük yaptı. Bu yıkıcı olaydan sonra, neşesinin biraz olsun yerine gelebilmesi için Napoléon'a Avusturya'da eşlik etti.

Bu süre içinde Napoléon artık büyük aşkı Joséphine'den boşanmaya karar vermişti. Ona bir varis doğurabilecek, soylu bir kadın arıyordu.

Maria'nın kocası ve arkadaşları bu durumu ögrenince, onun imparatoriçe olabilme şansını hayal ettiler. Kim bilir, belki Napoléon Polonya'yı bırakın özgür kılmayı, İmparatoriçesinin memleketi olarak maddi desteğe bile boğabilirdi.

Maria de biraz olsun ümitlenmiş ve Napoléon'un karısı olmanın hayallerini kurmaya başlamıştı.

Avusturya'dayken Maria yine hamile kalmıştı. Bu sefer oğlu Alexandre doğmuştu.

Maria artık imparatorun sadece en sevdiği metresi değil, ikinci çocuğunun annesiydi. Bu çocuğu imparatoriçe Joséphine de şahsi olarak görmüştü. Joséphine, artık Napoléon ile olan ilişkilerinde Maria'nın varlığını tamamıyla kabullenmişti.

Maria ise Joséphin'e düşmanlık beslemiyor, aksine saygı duyuyordu. Fakat bu onu Napoléon'u sevmekten ve kıskanmaktan alıkoymuyordu.

Onun en büyük hayali umutsuz olsa da, bir gün Napoléon ile evlenebilmekti.

Fakat Napoléon hiç de Maria ile evlenmek istermiş gibi görünmüyordu.

Joséphine ile ona delicesine aşık olduğu için evlenmişti. Fakat bir imparator olarak bir dahaki evliliği, soylu ve politik koşullarca uygun olmalıydı. Maria gibi bir kontesle değil, eğer olabilirse bir prenses ile evlenmek istiyordu.

Bunun için Rus Çarı Aleksander'a danışmış, uygunsa çarın neredeyse çocuk yaşta olan kız kardeşi ile evlenmek istediğini belirtmişti. Fakat çar oldukça inatçıydı. Napoléon'a kısa bir süreliğine büyük bir sempati duymakla beraber, ona kardeşini vermemeye kararlıydı. Annesine danışacağını söylemiş, sonra annesi de bu duruma karşı gelince konu kapanmıştı.

Fakat Çar bunu Napoléon'a söylemeye kalmadan, Napoléon Avusturyalı imparatorun kızı olan prenses Marie Louise ile düğün hazırlıklarına başlamıştı bile.

Bu gün Napolyon'un doğum günü.... şöyle kendimce küçük bir kolaj yapayım dedim... Ne dersiniz, can sıkıntısı işte.....

"Sana diyorum Jerome, o bir melek! Yüzü kadar ruhunun da güzel olduğuna inanıyorum..."

Napoléon, küçük ağabeyine yazdığı mektupta Maria'dan bahsediyor

"Ne değişik bir adamdı bu! Gözlerindeki insanı etkileyen o ateş, hayır, bu tutku değildi. Sadece hırstı."

Maria Walewska, hatıralarında yazıyor

Birbirlerini ilk görüşlerinin ertesi günü, Napoléon Maria'yı kendisi için özel bir davete çağırmıştı. Fakat Maria muhafazakar yapısı sebebiyle, Napoléon'dan çok etkilenmiş olsa da bu teklifi kabul etmemişti.

Gençliğindeki başarısız flörtlerinin aksine imparator olduktan sonra hiçbir kadından tabiri caizse "red yemeyen" Napoléon, Maria'nın kendisini istemediğini öğrenince resmen afallamıştı. Tıpkı bir zamanlar Joséphine'de olduğu gibi, Maria'nın kendisinden kaçması onu bu kadına daha da çok bağlıyordu.

Maria'nın imparatorun teklifini reddettiğini duyan kocası ve arkadaşları ona felaket bir şekilde kızdılar. Arkadaşları böyle büyük bir fırsatı kaçırırsa, onun gerçek bir aptal olduğunu kanıtlamış olacağını söylediler. Maria artık duyduklarına inanamaz hale gelmişti. Kendi kocası, onu resmen imparator ile gayri meşru bir ilişkiye zorlamaktaydı.

Kocasının bunu yapmasının sebebi, oldukça katı bir Polonya milliyetçisi olmasıydı. Maria'nın, Napoléon ile bir ilişki vasıtasıyla imparatorun aklına girip onu Polonya'nın özgürlüğü için ikna edebileceğini düşünüyordu. Yani Kont Walewski, resmen ülkesi için karısını Napoléon'a kurban etmişti....

Maria utana sıkıla bunu kabul etmek zorunda kalmıştı. Polonya sosyetesi genç kadının üstünde büyük bir baskı kurmuştu. Herkes Maria'ya artık ülkeyi serbest bırakabilecek bir altın bilet gözüyle bakmaktaydı...

Kadın Napoléon için verilen baloya katıldı. Buraya, Varşova'nın en güzel genç kadınları özellikle çağırılmıştı. Belki imparatorun çapkın bir anına denk gelme umuduyla, hepsi en süslü kıyafetlerini giymiş, en güzel takılarını takmıştı.

Napoléon'un dikkatini ise tek bir kadın çekmişti; Maria Walewska

İmparator balo boyunca gözünü Maria'dan neredeyse hiç ayırmamıştı. Maria, sade siyah bir elbiseyle katılmıştı. Napoléon, siyah elbiseden hiç haz etmemesine rağmen tüm gece bu elbisenin Maria'nın üstünde nasıl bu kadar güzel durabildiğine hayran kalmıştı.

Bu gecenin hemen ardından Maria'ya işte bu mektubu yazdı;

"Marie, benim tatlı Marie'm, ilk düşüncem sensin, ilk arzum seni tekrar görmek. Yine geleceksin, değil mi? Yapacağına söz vermiştin. Eğer yapmazsan, kartal sana uçacak! Akşam yemeğinde görüşürüz - arkadaşımız öyle söylüyor. Bu buketi kabul etmeni istiyorum: Bunun çevredeki kalabalığın ortasında aramızda özel bir anlayış kuran gizli bir bağlantı olmasını istiyorum. Tüm dünya izlese de biz düşüncelerimizi paylaşabileceğiz. Elim kalbime dokunduğunda, senden başka kimseyi düşünmediğimi anlayacaksın; ve buketini göğsüne bastırdğında cevabını geri alacağım! Beni sev güzelim ve buketini sıkıca tut!

N."

Maria bunu istemiyordu. O Napoléon'a aşık değildi ki, sadece hayrandı. Fakat avını kestiren kartal, gözlerini çoktan ona dikmişti bile.

O geceden sonra İmparatorun Maria'dan hoşlandığı kesinleşmişti. Artık kadının üstünde çok daha fazla baskı vardı.

Bir gün, Napoléon Maria'yı özel olarak Varşova'daki apartman dairesinde çağırdı. Amacı belliydi.

Maria büyük bir üzüntüyle ilişki yaşamaya zorlandığı bu adamın ayağına gitti. Fakat zavallı kadın çok korkmuştu. Ağlıyordu ve hazır olmadığını belli etmeye çalışıyordu.

Napoléon, beklenmedik bir şekilde Maria'nın ellerini tuttu, ona eğer istemiyorsa bunu şimdi yapmak zorunda olmadığını söyledi. Maria çok şaşırdı ve biraz olsun sevinerek evine döndü.

Fakat Napoléon Maria'yı bir kez daha çağırdığında, kadın yine aynı şeyi yapınca Napoléon çok sayıdaki öfke nöbetlerinden birini geçirdi. Zavallı Maria bu korkunç adamdan o kadar ürkmüştü ki, tam orada bayıldı.

Napoléon'un en büyük aşkı şüphesiz Josephine idi. Napoléon bu buyurgan kadını mutlu edebilmek için hayatının en genç ve canlı yıllarını romantik mektuplar yazarak geçirmiş, sadece aşkının memnuniyetini sağlamak için ona, subay olduğu yıllarda bütçesinin çok üstünde hediyeler vermişti. Son sözünde bile onun ismini sayıkladı.

Fakat Napoléon'un tek aşkının Joséphine olduğunu sanıyorsanız, gelin size onun tabiri caizse "favori metresi" olan, uğruna Varşova dükalığını kurduğu Polonyalı sevgilisini anlatayım.

Napoléon'un hayatında pek çok kadın oldu. İlk nişanlısı Desiree (sonradan İsveç kraliçesi), tabi ki Josephine, Mısır'daki ilk metresi Pauline Foures, o zamanlar çok ünlü bir koro sanatçısı olan Giusseppina Grazzini, ilk çocuğunun annesi Elenore Danuelle la Plaigne ve ikinci karısı Marie Louise dahil pek çok kadınla bilindik ilişkileri vardı. Fakat kendisinin küçük ağabeyi Jerom'a söylediğine göre, onu annesi dışında karşılıksız bir şekilde seven ilk kadın, Marie Walewska olmuştu.

Marie Walewska, büyüleyici güzelliğiyle ve nazik tavırlarıyla bilinen genç bir kontesti. Varşova sosyetesine girişi, kendisinden 50 yaş büyük olan kocası Kont Athenasius Kollonel Walewski ile evliliği vasıtasıyla olmuştu. Maria, fazla parası olmayan ve borca batmış, fakat soylu bir ailenin kızıydı. Bir 7 Aralık günü Polonya'nın Kiernozia kasabasında Maria Née Laczyńska (kızlık soyadı) olarak dünyaya gelmişti. Maria'nın babası Prusyalıların Polonya işgali sırasında hayatını kaybetmişti. Genç Maria, henüz 14 yaşında iken dini eğitim ağırlıklı bir okula gönderildi. Maria küçüklüğünden beri muhafazakar ve terbiyeli bir şekilde büyütülmüştü.

Müstakbel kocası Kont Kollonel Walewski, onu okul bahçesindeyken görmüş ve bu genç kızın sarı saçlarından ve masmavi gözlerinden çok etkilenmişti. Hiç vakit kaybetmeden Maria'nın annesine kızını eş olarak istediğini söyledi. Arada oldukça büyük bir yaş farkı vardı. Zira Maria yalnızca 16 yaşında, Kont ise 66'sındaydı. Günümüzde düpedüz pedofili diyebileceğimiz bu rahatsız edici yaş farkı, anneyi kızını konta vermekten alı koymamıştı. Çünkü Kont onlar için maddi bir şans, borçları için bir kurtarıcı olacaktı. Ayrıca oldukça saygı değer ve ünlü bir şöhreti vardı.

Zavallı Maria, Kont Walewski ile evlendi ve Walewska soy adını aldı. Aralarındaki büyük yaş farkına rağmen evlilikleri Maria'nın yumuşak başlılığı sayesinde oldukça düzgün ilerliyordu. Kont da onu hediyelere boğuyordu. Bir çocukları bile olmuştu. Fakat çok kısa bir süre sonra, Maria'nın hayatı tamamen değişecekti.

Fransız Ordusu, Prusyalıların Polonya'yı işgaline karşı koymak için yılbaşı gecesi Varşova'ya girmişti. İmparator Napoléon, bir kurtarıcı edasıyla at arabalarının en önünde Polak halkını selamlıyor, halk da coşkuyla sokakları kalabalıklaştırıyordu.

Maria, heyacanla İmparatoru görmek için öne çıktı. Hemen o an Napoléon'un dikkatini çeken genç kadın, imparatora olan hayranlığını dile getirmeye başladı. Maria'nın sevecen kişiliğinden derinden etkilenen Napoléon ona bir buket çiçek verdi. Kadın o ana kadar yaşadığı belki en büyük heyecanı yaşıyordu. Gülümsedi ve Napoléon'un uzattığı elini tuttu.

"Sözleriniz için çok teşekkür ederim Madam. Umarım sizinle pek yakında görüşebiliriz."

O zaman 37 yaşında olan imparator, 20 yaşındaki genç Maria'dan çok etkilenmişti. Onu sadece bir kez görmüştü fakat gözlerindeki sıcaklık kendisini cezbetmişti.

11- Napolyon'un sarhoş olduğu bir an hiçbir yazıda geçmez, yakınları bile onu sarhoşken görmemiştir.

12- Uzun süren öğünleri sevmediği söylenir. Fazla yemek yemezdi fakat tatlı düşkünüydü. Fransız tarzı tatlıları ve Antep fıstıklı Türk lokumunu çok severdi. St. Helena'dayken de bol bol tatlı şarap aldığı bilinir.

13- Bazen kılık değiştirerek Paris sokaklarında dolaşır ve halkın düşüncelerini alırdı.

14- Napolyon kadınların özellikle beyaz elbise giymesinden hoşlanır ve renkli elbiselerden fazla haz etmezdi. O yüzden onun dönemindeki kadınların çoğunlukla beyaz elbiseyle resmedildiğini görürsünüz.

Ayrıca çoğu konuda olduğu gibi bu konuda da çok patavatsız ve kaba olabiliyordu. Bir baloda, hiç de yakın olmadığı bir kadına kıyafetini beğenmediği için eteğini çekerek: "Bu kıyafeti neredeyse 10 defadır giyiyorsun, başka kıyafetin yok mu?" dediği söylenir.

15- Napolyon oldukça batıl inançlıydı. Onun doğduğu adada çoğu kişi nazar boncuklarına, fala ve yıldızlara inanır, bu konuda bilgi sahibi olurdu. O da hayatı boyunca kendisine özel bir şans yıldızı olduğuna inanır, bazen askerlerine bu yıldızı gösterir ve "Bak, işte bu parlayan, benim yıldızım! Nereye gitsem onu görürüm." diyerek yıldızın ona şans getirdiğine ve başarılı olduğu her an onu gökyüzünden izlediğine inanırdı. Bir askeri görevlendireceği olursa yanındaki mareşallerine "O şanslı mı, yoksa lanetli mi?" diye sorduğu olurdu. Ayrıca ilk karısı olan Joséphine de Beauharnais'i şans tılsımı olarak görürdü. Gerçekten de ondan boşandıktan sonra Napolyon'un şansı pek de yaver gitmedi.

16- Napolyon kitap kurduydu ve bazen seferlerinde Lannes'e veya Berthier'e kitap okuturdu. Okuyup bitirdiği, veya beğenmeyip okumadığı kitapları pencereden, hatta bazen at arabasıyla giderken arabanın penceresinden sokağa fırlattığı söylenir.

17- En sevdiği renk yeşildi, hatta İtalya bayrağını da kendisi dizayn etmişti ve bu yüzden yeşil kullanmıştı. Fark ederseniz İtalya bayrağı lacivert olan kısımda yeşil olması dışında Fransa bayrağı ile aynıdır.

Ayrıca Napolyon'un yeşil renk sevgisi yüzünden de öldüğü söylenir. Mide kanseri olduğu sırada, odasının duvarlarındaki yeşil boyanın ölüm sürecini hızlandırdığına dair söylentiler vardır. Çünkü o yıllarda yeşilin belirli bir tonunu elde etmek için yüksek miktarda arsenik kullanıldığı bilinmekteydi.

18- Çok kuvvetli bir hafızası vardı. Askerlerinin adını tek tek hatırlayabilir ve hepsine adıyla seslendirdi.

19- Mısır'daki Sfenks heykelinin burnunun olmamasının sebebinin, Napolyon'un ondan ürküp topla ateş edilmesini emretmesi olduğu söylenir. Fakat daha mantıklı olanı, Fransız- Türk ordularının Mısır'da savaşı sırasında yanlışlıkla bir top mermisinin heykelin burnuna isabet etmesidir.

20- Napolyon'un çok güzel elleri olduğu söylenir. Onu yakından tanıyan ve ayrıca rakibi olan dönemin yazarı Madame de Stael bunu; "Oh, birinci konsülün ne kadar da güzel elleri var! Tıpkı bir kadınınki gibi ince ve zarif, tırnakları oldukça bakımlı...." şeklinde ifade etmiştir.

21- Yazısı o kadar kötüydü ki kendisi bile okuyamazdı. Bir keresinde yanındaki genç adam onun yazdığı şeyi okuyamayınca kağıdı istemiş, sonra bir süre bakmış ve "O haklı, bunu ben bile okuyamıyorum" demiştir.

22- Çok hızlı konuşurdu. Şarkı söylemeyi severdi, özellikle karargahların arasında çoğu kez mırıldandığı, fakat tahta kulak olduğu için şarkıları unutup sürekli aynı cümleleri tekrarladığı söylenir. Genelde "sesinin hoş bir tonda olmadığı, ince fakat sert olduğu" belirtilir. Zavallı askerler...