laura's life lessons

op een tropisch eiland helemaal alleen sta ik op het strand en kijk ik verbijsterd om me heen flesjes, zakjes, verpakkingen en nog wat zooi en dat strand was ooit zo mooi

maar als ik hier dan thuis over vertel klinkt het van alle kanten: het opruimen doen ze zelf wel of: dat is niet ons probleem en: Dat hebben wij toch niet gedaan

ik weet wel dat het moet en ik snap ook wel waarom. maar het is zó ontzettend lastig om je ergens toe te zetten wat je geen bal interesseert, waar je niks van leert en waar geen einde aan lijkt te komen..

nu moet ik dus 3586 verschillende bronnen hebben, eindeloos mensen bellen en mailen en daar dan verhalen van maken die er voor mij niet toe doen.

natuurlijk leer ik er wel iets van. maar niet dat wat ik wil leren. ik wil leren schrijven. heel goed Nederlands leren.  geen verhalen moeten maken over het gebrek aan keuze in de supermarkt of de paniek van buurvrouw Mien wanneer haar kat in een boom zit.  ik wil graag dingen schrijven die er echt toe doen. 

ik fladder ik speel en ik zing 

ik draaf ik ren en ik gil

ik joel ik zwier

goede voornemens vind ik stom.

wanneer je iets wil veranderen aan jezelf, moet je dat gewoon maar doen. niet wachten tot het eind van een jaar. elke blauwe maandag is een prima moment om te stoppen met roken en ook gezonder leven hoeft niet steeds weken vooruit geschoven te worden. daarnaast is het zomers veel makkelijker om dingen te verbeteren, want ‘s winters zijn veel mensen te depri om het te doen.

maar goed, nu heb ik de laatste maand van vorig jaar wel belachelijk veel gesnoept en ongezond gegeten.. dus ga ik toch dit jaar maar beginnen door wat gezonder te doen en aangezien ik niet rook, ga ik maar gewoon wat meer bewegen. (: maar dan niet omdat het een nieuw jaar is. gewoon omdat ik in januari niet echt een excuus heb om veel te snoepen, haha.

aankomend jaar wil ik naast dat gezonde gedoe ook graag m’n propedeuse halen. dus, daar ga ik hard voor werken. ook zou het wel fijn zijn als ik dan besluit of ik verder ga met journalistiek. of dat ik misschien Nederlands ga studeren? of toch een andere opleiding zoek.. 

oh, en dit jaar ga ik wat minder koppig doen.  en niet zo eigenwijs. 

afgelopen jaar heb ik veel gezien, gedaan en geleerd. naast het feit dat ik dit jaar terug ben gekomen van een lange reis, ben ik ook weer begonnen met school. 

ik begin bijna aan de 5e maand van het eerste jaar van de school van journalistiek. helaas weet ik wel zeker dat ik aan het begin van de 5e maand van mijn reis al een heel hoop meer had geleerd..

op de valreep van 2016 heb ik een hele leuke, lieve jongen ontmoet. die ik nu dus ongeveer een jaar ken. Pim maakt me aan het lachen, daagt me uit om meer uit mezelf te halen en hij is er voor me als ik ergens mee zit. 

ook ben ik dit jaar ‘’weer‘’ uit huis gegaan.. maar de kamer in Utrecht bevalt me niet zo, dus wordt er naar een andere oplossing gezocht. 

samen met papa heb ik een stuk geschreven over Vasculitis, zijn ziekte. dat is gepubliceerd en door de leuke reacties mag ik nu meer artikelen voor de Vasculitis stichting schrijven. dat is bijzonder, leerzaam maar ook confronterend. 

naast alles wat ik geleerd heb, heb ik ook veel mogen zien. in 9 verschillende landen maar liefst. 

nu maak ik hier natuurlijk niet zo veel mooie foto’s als in Azië, al wil ik dat wel graag gaan doen.. afijn, voorlopig zal het een erg witte blog zijn. een blog met veel lettertjes dus. 

ik zit in de trein. het is vroeg voor mijn doen. ik heb vannacht bij papa en mama geslapen en ben nu dus op weg naar utrecht. de trein is vol en vochtig. wat me een beetje doet denken aan Azië..  ik ben natuurlijk al een paar maanden weer bezig met schrijven en stukken maken, maar heb sinds januari geen blogs meer gemaakt. iets wat ik wel weer wil gaan doen. (: