ᏰᏌᏦᏫᎴ-ᎿᎯᏁᎶi

05.03.2023 ~ 16th.

Ang swerte ko naman po talaga sa taong 'to. Sobra. Nung nagpaulan si Lord ng green flags — sinalo na yata niya lahat. Ang gaan-gaan lang ng takbo ng relationship namin. Hindi nakakasakal. Hindi nakakasawa. Hindi masyadong mapanakit. Hahaha. Yung mga away namin, jusko! Napakawalang kwenta. Akala mo hindi kami mga 30 years old pag nag-away. Pano, ang lakas niya mangpikon.

05.01.2023 ~ My Chewbacca

Si Babbi na daw ang naiinitan sa balahibo ni Piku. Makapal na kasi. Ayaw naman ni Daddy ipagroom kasi ang pangit daw. Di ko tuloy alam kung sino ang pakikinggan ko sa kanilang dalawa. Haha.

04.23.2023 ~ Piku ✨

Dahil di na maasikaso at maalagaan ni Mommy yung five dogs niya, ibinigay na niya sakin yung isa — si Piku. He's a 1 year old and 6 mos Shih Tzu. Nung binigay siya sakin, meron siyang UTI (may blood yung wiwi), ayaw kumain at di masyado umiinom ng water. Matamlay din siya. Pano kasi, maghapon lang silang nakakulong sa cage. Hindi sila inilalakad ng morning at afternoon. Tapos once a month lang paliguan at igroom kasi nga busy si Mommy at madalas wala siya dito sa Aurora.

Ang sakit sa puso na makita siyang ganon. Also, matagal ko ng napapansin kay Piku na may iba sa kanya. Iba siya sa normal na aso. Like pag tinawag mo siya, though titingin siya sayo pero hindi siya sayo nakatingin directly. Saka lagi niyang inaaway yung buntot niya for some reason. Hahaha. So ang ginawa ko, nireremind ko siya uminom ng water every hour. At umiinom naman siya. Eh since iniiwan nga lang nila maghapon, pag natatalisod lang siguro niya yung lalagyan niya ng water saka lang siya iinom or kapag uhaw na uhaw na talaga siya. Tapos ang ginawa ko naman sa food, sinunod ko yung napanood ko sa TikTok na pag binigyan mo ng food yung dog mo at di niya kinain within 10mins, itatago mo ulit. Then magooffer ka ulit ng food after an hour. Uulitin mo lang yun hanggang sa kumain siya. At pag kumain na siya, ang next meal niya ay after 8 or or 12 hrs na. Sa morning, nilalakad ko siya para dumumi siya at magwiwi. Ganon din sa hapon. Kaya no need na bumili ng potty trainer. Tiyaga, pasensiya at pagintindi lang ang puhunan.

Ngayon, okay na siya. Wala ng blood ang wiwi niya at di na din sobrang dilaw gaya nung Sunday. Kumakain na siya on time — twice a day. At ganon din sa paginom ng water, umiinom na siya every hour.

Yey! My 2nd project done. Nakakatamad siya sa umpisa pero pag naglalagay ka na ng materials tapos nakikita mo na yung itsura pag nirender, parang gusto mo na lang gumawa ulit.

Hindi ako perfect.

I have flaws and imperfections.

I make mistakes.

I remember, sinabihan ako noon ng friend ko na Libra daw talaga ako. Manipulative at sinungaling. Sobrang toxic ng personality ko before. At yung iniiwasan kong mga klase ng tao ngayon? Ganoong klase ako ng tao noon. May ugali pa ko na kahit alam kong mali ako, ipipilit ko pa rin na ako yung tama.

Kaya kung may maganda mang naidulot ang pandemic sa buhay ko — yun yung marealize ko yung mga pagkakamali kong yun. Na kaya nawala yung ibang importanteng tao sa buhay ko e dahil na din sakin — sa ugali ko. Sino ba naman kasing tanga ang magtityaga sa taong threat sa mental health nila di ba? Wala.

So I acknowledged my mistakes. Kasi becoming aware of the emotions you are experiencing is an important part of learning to forgive yourself. Lalo na if you were guilty or ashamed of the mistakes that you've done. It's normal naman and it's fine but do not ever blame yourself about it.

Then, I forgave myself. And forgiving yourself means finding a way to learn from the mistakes or experience and grow as a person. You have to understand why you behaved the way you did and ano yung mga behavior na yon para hindi mo na ulitin in the future. Kasi para saan pang tinanggap mong nagkamali ka at nag-sorry ka kung uulitin mo din naman?

mommy: wala ka talagang kapanga-pangarap magkasasakyan

me: loh. sinabi ko lang na hirap akong abutin yung pedal e tinanggalan mo na agad ako ng pangarap

mommy: 😂😂😂

Let go of negative people. People are hands-down the biggest threat to our inner peace. Hindi naman maiiwasang mapaligiran tayo ng mga toxic na tao. Yun bang mga taong focused masyado sa mga negative na bagay kaysa sa positive. And having people in our life who constantly treat us poorly is a surefire way to destroy our peace.

Isa sa mga pinakaiiwasan ko ay yung magkaron ulit ng kaibigan na backstabber. Also, yung mga kaibigan din na dinidisregard na nga yung feelings and experience mo — hindi pa masaya sa mga small achievements or accomplishments mo. Yung mga inggitera ba? Kailangan pag bobo sila dapat bobo ka din. So we have to choose our company wisely. Kapag hindi mo na gusto yung treatment nila sayo, don't be afraid to cut ties with them.

Ganon din sa family. Minsan kung sino pa yung maka-Diyos yun pa yung mga mapanghusga. Wala nang nakitang tama, lahat mali. And since I can't completely cut ties with them, I just limit my time around them.

Sa relationship, kapag emotionally draining na and your positive feelings for them are starting to fade away. Tapos you can't be yourself around them na at hindi ka na naggrow kasi mas madalas nililimitahan na nila yung buhay mo. Iwanan mo na. Wag kang manghinayang sa taon, sa itsura o pinagsamahan niyo nung tao. Sabi nga sa kanta, "Too much love will kill you.". Been there, done that. At nanghinayang lang ako sa mga panahon na sinayang ko, na dapat masaya ako, na dapat hindi ako nasasaktan — emotionally and physically, kasi akala ko pwede pang magbago, na pwede pang bumalik sa dati. Naniwala ako. Nagtiwala. Pero anong nakuha ko? Trauma.