KUMSAATİ8

Alnı alnımdan çekildiğinde, açtım gözlerimi bir rüya olduğunu fark ettim. Yine karanlık, yine eksiklik

“Bir dik duruşun; kaç yenilgi, kaç gözyaşı, kaç kalp ağrısı ettiğini bilemezsiniz.”

bir anı defteri olan hayatımın en güzel sayfasısın. tekrar tekrar okumak istediğim, herkesten gizleyip kendime sakladığım, üzerinde gül kuruttuğum.. bu yüzden döndüm eve, senin hayatında kendime rastlayabilmek için. tek bir sayfayı değil, bütün defteri sana adamak için. fakat olmadı, kendimi bulamadım. hayatının neresinde olduğumu ararken hiçbir yerinde olmadığımı anladım. bunun için seni suçlamıyorum. kalbimin küskünlüğünü aşkımın yaşlılığına ver. şaşırma, ben de yaşayınca öğrendim sevda takviminde bir salisenin bir ömre bedel olduğunu. ben geri döneceğim. haksız kırgınlığımdan dökülen ufak yaramazlıklarımla birlikte. çünkü seni hiç görmeme ihtimali öylesine ağırdı ki ezilmemek için yanında bir başkasının olduğu gerçeğine sarılmak zorunda kaldım. bu arada ben hâlâ senin de belki yüreğinin bir kenarına fırlattığın küçük bir kağıt parçasının görünmeyen köşesini bana ayırdığına dair umut büyütüyorum. eğer öyleyse, geriye dönüp baktığında üzerimi karalama, olur mu?

Önce güldürmüyorlar, sonra yaşatmıyorlar. Devir değişti kötülerin dünyası oldu maalesef...