Ahu.

Herkes seni sevebilirdi ama o sevgiyi sürdüremezdi. Bir an için çok üzgün hissettim ama derin bir nefes aldım, sorun değildi, geçecekti; bu ilk sevilişin değil, ilk terk edilişin olmadığı gibi. Sadece, hiç kimsenin beni sevmeyi sürdüremeyeceğini biliyordum ama sadece, sadece istemiştim. Birinin başarabilmesini istemiştim.

"Bilmiyor musun, Flaubert'e göre 𝑎𝑠̧𝑘, 𝑚𝑒𝑟𝑎𝑘 𝑒𝑡𝑚𝑒𝑘𝑡𝑖𝑟. Birine karşı ansızın merak duymak, korkunç bir merak... Onu tanımak, onunla nefes almak, dünyaya onunla yeniden gelmek istemek... Ona göre aşka en uzak cümle, 𝑠𝑒𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑛𝑒𝑓𝑟𝑒𝑡 𝑒𝑑𝑖𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚 değil, 𝑏𝑖𝑙𝑚𝑒𝑘 𝑖𝑠𝑡𝑒𝑚𝑖𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚𝑑𝑢𝑟."

sevdiğim insanlara zor olmamak için o kadar basitleşiyorum ki bana değer vermeye gerek duymuyorlar.

özleyen düşünen bir şekilde ulaşıyor yazıyor, senin beni hiç özlememiş olmanı hiçbir yere sığdıramıyorum.

hevesimi, umudumu, mutluluğumu, her şeyimi sikip attığın için senden nefret ediyorum.

beni sevmiyorsun, kabullendim. en zoru da buydu. sadece merak ediyorum, madem sevmiyordun niye öyle baktın bana?

hiç mi değerim yok gözünde?

efkarlıyım bu aksaaaam halim yok ki sen yoksaaan hayat bir gün güleeer bir gün ağlaaar bosveeer icelim bu aksaaam

nefret ediyorum senden