*En çok neye üzülüyorum biliyor musun? Karşımıza çıkan herkeste sen beni arayacaksın, ben seni.Mesaj seslerinde ben senden olmasını ümit edeceğim, sen benim olmamı..Farklı yataklarda birbirimizi hatırlayıp aynı meselede uykusuz kalacağız.Bilmeden aynı şarkıda ağlayıp sonraki şarkıda birer sigara yakacağız. Birbirimize hiç benzemiyoruz sanıyorken uzun süre birbirine en çok benzeyen insanlar olarak yaşayacağız .Bir tek yüzlerimiz benzemeyecek. Seninki hep güzel kalacak, benimki hep aşık. Sonra mı..Sen unutmaya başlayacaksın, ben unutulmaya.. Pek benzemiyormuşuz biz aslında diyeceksin bir sabah işe gitmeden önce saçını toplarken, ben.. Ben" pek benzemiyormuşuz aslında diyeceğim, bir gece yarısı aklıma hayran olduğum dağınık saçlarını getirirken.. *

Bazen bırakmak lazım çünkü uğraşınca olmadı, gördük.

çok çaresiz bi durum değil mi? yalan söylediğini bildiğin halde inanmak istemen.

Ve inanmasanda inanıyormuş gbi devam etmen

Beklentim çok yüksek değildi ama hiç olmaması da değildi

yanikruhlu