KYN

Küçükken babama çok dargındım, büyüdüm anneme dargın oldum. Biraz daha büyüdüm eski sevgililerime ve arkadaşlarıma darılmaya başladım. Ben aslında dünyaya dargınım. Olay kişiler değildi, olay en başından beri kişiler değildi. Ama ben en başından beri dargındım hep. Bu dünyadan göçüp giderken bile dargın ve kalbi kırık gideceğim. Bu dünya hiçbir şeyin bedelini ödemeyecek.

Aşkı çok büyük sandığım zamanlar da vardı, çok küçük sandığım zamanlar da. Kendimi en büyük aşık olduğum zamanlar da vardı, kendimi kalpsiz ve ruhsuz sandığım zamanlar da. Olay ne olursa olsun, biz kim olursak olalım; biz sadece kendimize anlam yüklediğimiz kadar varız.

bu hayatta kaoslardan sonra en çok eksikliği hissettiğimiz şeydir aslında aşk, romantizm ve şiir

benim bir hayal kırıklığı daha yaşamaya gücüm kalmadı

ruhunun çığlık attığını hissediyorsan bu bir yardım çığlığıdır

güvendiğim birine tüm zırhlarımı indirerek bir kez olsun içimi açmak nasıl bir his olurdu acaba

ruhum yardım çığlığı atıyor ama ben insanların gözünde o kadar güçlü biriyim ki sığındığım zırhımın altında kimse acı çektiğimi görmeyecek

Ne olur sende fazla üzülme Hep kendi kendine yenilme Konuşmadığımız her ne varsa seninle Bir damla gözlerimde

babam tarafından sevilmemeye alışmıştım ama aynı darbeyi annem tarafından yemek daha çok canımı acıttı

herkese altın tepside sunulan hayat bize ellerimizde mücadelenin yara izleriyle sunuluyor, o da bazen

bu kadar gitmek istemeyip de gitmek zorunda kalmak zor gelirmis insana