Тоска

Gelemem ben sana..

Gözlerim kan çanağı, beklediğim uyku değil.

Yalnızlık öyle sıkı geçirmişti ki pençelerini benliğime, kaçmaya çalıştıkça paramparça oluyordum.

Kalabalıktasın fakat yüreğin tek başına.

Beni uyutmadın bu gece.. Uyku haram gözüme.

Geldi. Artık uyuyabilirim..

Gitti. Onunla birlikte tüm uykular da gitti.

Bazen seni yanımda bulmayı o kadar arzuluyorum ki, insanın yaşanan her kötülüğe rağmen omzuna başını koyma arzusu bitmiyor bir türlü. Başımı okşar mısın, iter misin; o ikilemi bile boş veriyorum. Diyorum ki, gelse de soluklansam.

İçimdeki sonsuz karanlığı aydınlatan o ışık artık yok.

Ben senin karanlığından korkmazdım. Çünkü kendi karanlığımda parlayan tek ışıksın.