Emilico

Cześć, to ja ANA.

Słonko, powiedz, dlaczego mnie tak krzywdzisz?

Gdzie podziała się twoja silna wola?

Dlaczego znowu zjadłaś za dużo?

To mnie boli, dlaczego mnie tak ranisz? Przecież się przyjaźnimy.

Chodz pomogę Ci, zacznij jeszcze raz.

Jedz mniej a pij więcej wody, nie zapomnij również o spalaniu kalorii, ja ci dam coś w zamian, wiesz co?

Te wystające kosci, dreszcze zimna, drobne ciało, dam ci perfekcje o której tak marzysz. Postaraj się o to.

A głód? Przyzwyczaisz się do niego, głód to twój przyjaciel, a jedzenie to wróg. Pamiętaj że gdy jesteś głodna to Te małe motylki, w twoim brzuchu wyżerają twój tłuszcz. Nie zabijaj ich już więcej, proszę.

Zrób to dla siebie i dla mnie.

Naprawdę jeszcze sobie podziękujesz.

wszystkie drogi prowadzą do tumblera

Raz wpadłam pod pociąg, raz spadłam ze skały.

Zawisłam na drzewie, przecięłam tętnicę.

Na śmierć wymarzoną czekałam cierpliwie.

Lecz te marzenia przeminęły wraz z porankiem.

Kiedy to oczy otworzyły się niechcianym przypadkiem.

I okazało się, że to wszystko było fikcją.

A ja znowu byłam tylko sobą, tą bezsilną.