Jemure

Photo by Emma Tempest, styled by Michelle Cameron; W Magazine November 2015.

Karapatan, siyam na letra, maraming kahulugan, at iisa ang pinanghuhugutan. Pag-uusapan natin ang karapatan ng kabataan. Moderno man o makaluma, ang karapatan ang mananatiling karapatan. Karapatan nating mga kabataan ang makilala at makapiling ang ating pamilya, Ang maalagaan ang bigyan ng edukasyon ay isa sa mga pangunahing pangangailangan natin na dapat lubos na ipamahagi dahil ito’y nararapat. Kalayaan at responsibilidad para sa atin na dapat nating gamitin sa tamang panahon at lugar. Karapatan nating magkaroon ng mataas na pamantayan sa kalusugan, kaligtasan at kaunlaran. Tatlong letrang “K”, na nagbibigay ng malaking simbolo para sa atin. Mabuting asal na dapat nating isaulo at isapuso hanggang sa pagtanda at karapatang maging masaya at maligaya.

Electronic Sports, ano nga ba ito? Ito lang naman ay isang bagay na kinahihibangan ng mga kabataan ngayon at inaamin ko na ako din ay naadik dito dahil kapag naglalaro ako parang nakakalimutan ko lahat ng problema sa buhay ko, ang ESPORTS ay hindi masyadong kilala sa pilipinas dahil hindi sinusuportahan ng gobyerno natin ang mga manlalaro hindi katulad sa atong bansa na todo ang pagbigay ng suporta ng gobyerno nila sa manlalaro nila dahil ang ESPORTS ay isa paring kompetisyon na kapag nanalo ang koponan ng isang bansa ay magdadala ito ng karangalan sa bansa at ang isang klase ng ESPORTS gaya na lamang ng dota 2(The Internationals) ay may prize pool na umabot na sa  $18,429,613! napalaking pera na iyon! try to imagine na kapag nanalo ka ng ganong halaga at naaaliw kapa! ang saya diba! at maraming kabataang pinoy na malaki ang potensyal sa paglalaro nito o sadyang ipinanganak sila upang laruin ito (Prodigy kumbaga) pero dahil sa kahirapan ng bansa ay hindi na nila napapansin ang mga bagay na ito kaya nasasayang na lamang ang talento at hindi nagagamit kaya nananawagan ako sa pamahalaan na bigyan ng pansin ang ESPORTS dahil baka sa pagdating ng panahon ay dahil dito magdadala ito ng karangalan sa bansa at magtatatag ng kasaysayan sa buong mundo! Dapat hindi tayo magpapahuli sa ibang bansa at hindi tayo magmumukmok sa ating saliring bansa ng hindi naaabot ang mga bagay na naaabot na nila dahil alam kong ang mga pilipino ay hindi magpapahuli sa lahat ng bagay at punong puno ng talento! ISULONG ANG ESPORTS SA ATING BANSA!!!!

Noong Septyembre 22, 2015, naganap ang kidnapping 11:00 ng gabi sa Oceanview Resort, Samal Island. Maraming mamamayan at turista  ang nagtaka kung bakit may naganap na kidnapping sapagkat ang pagka-alam ng lahat ay ang Davao City ang ika apat sa pinakaligtas na lugar sa buong mundo na pinamumunuan ni Rodrigo Duterte. Maraming nadismaya sa balita dahil sa pagka alam nila sa Davao City. Ang gusto ko ay linawin itong kontrobersya sa lahat ng mamamayan at turista. Ang Davao ay medyo malaki, mayroong Davao City, Davao Del Sur, Davao Del Norte, Davao Oriental at iba pa. Nilalapagan ito ng mga eroplano ang sentro ng Davao at ang mga ibang tao ay may pagka alam na isa lang ang Davao. Halos lahat ay ang pagka alam na sakop ang Samal Island sa Davao City, ngunit nagkakamali ang nakakarami. Ang Samal Island ay sakop ng Davao Del Norte. Oo, mayroong salita na “Davao” ngunit hindi sakop ng Davao City ang Samal Island. Ang Davao na sentro ay ang daan papuntang Samal Island, Davao del Norte. Kaya’t ang Davao ay ang ika apat parin sa pinakaligtas na lugar sa buong bansa.

P350 para sa Patron VIP at seksyon patron, P300 para sa Lower Box, P150 para sa Upper Box at P75 para sa General admission.

Alam mo yung pakiramdam na marami gusto kang sabihin at ibahagi sa iba, pero sa hindi malamang kadahilanan ay walang maayos na salita ang lumalabas sa bibig mo? Malamang, ang sagot mo ay oo. Ako rin, ganitong ganito ang aking nararamdaman ngayon habang ako ay nagsusulat. Sa sobrang dami ng iniisip ko ngayon, minsan ay bigla nalang nagiging blangko ang isip ko. Bakit kaya? Sabi nila, huwag kang matakot magsalita dahil wala namang mawawala sayo kung susubukan mo. Oo, wala nga, pero may maliit boses sa likod ng aking isipan ang laging nagsasabing, “Oo! Meron! Kaya ‘wag mo nang tangkain pa!” Tila'y parang natakot ako sa boses na iyon. Para bang mas marami pa itong alam kaysa sa akin. Nakakainis. Nakakabaliw. Nakaka– ugh. May bibig, labi, ngipin, dila, at boses nga, pero parang nakalimutan ko yata kung pano sila gamitin. Magsasalita ka na nga lang, di mo pa magawa. Hirap, diba? Maraming nababago ang mga salitang nagagamit ng isang tao, at doon ako natatakot: sa pagbabago. Kaya maraming tao ang napipipi, natatakot, at naghihirap dahil sa epekto nito. Tila'y dahil sa takot na iyon ay mas naging komplikado pa ang mga bagay-bagay. Ikaw? Nahihirapan ka rin bang magsalita? Sabihin mo lang sakin. Makikinig ako.

Ang ating dignidad, ang kahalagahan natin, ating pagkatao ay nakabase sa ginagawa natin para sa sarili natin at sa ibang tao. Kung paano natin sila pahalagahan o tratuhin ay ganon din ang ibabalik sa atin sapagkat ang ating dignidad ang nagsisilbing ating imahe sa lahat ng taong nakapaligid sa atin.

PROSTITUSYON Ang pinakamatandang trabaho, ngnunit ito ba ay marangal? oo kumikita sila ng pera rito ngnunit may dignidad pa ba sila? ligtas pa ba sila laban sa mga sakit na maaring maidulot nito? masaya ba sila sa trabaho nila? kailan pa ba ito matatapos? mga tanong na bumabagabag sa isip ko. Dahil sa kahirapan maraming mga menor de edad ang sumasabak sa ganitong trabaho ngunit pansin niyo ba na may mga taong naghihirap ngunit di sumasabak sa nasabing trabaho. Respeto sa sarili ito ang katangian na kanilang kinakalimutan o isinasawalang bahala para sa pera na kanilang kinakailangan upang matustusan ang kanilang mga pangangailangan sa pang araw araw. Masakit man isipin ngunit ito ay realidad ng mga iilang kabataan sa ngayong henerasyon. Marami pang mararating ang mga kababaehang ito kung sila ay mamumulat sa mga nangyayari at magsisimulang kumilos at mag bago upang sa maganda at mas marangal na trabaho na nag hihintay sakanila. Di man tuluyang mawala ang ganitong klaseng trabaho ay sana mabawasbawasan ang mga gumagawa nito. Respeto sa sarili, kasipagan at determinasyon ang mga katangian na magdadala sayo sa inaasam mo at sa tagumpay.

D.O.T.A. ito’y may apat na letra na may kahulugan, ang letrang D ay Defense, ang O ay Of, ang T ay The, at ang A ay ancients, kung babasahin ng buo ito ay “ Defense Of The Ancients”. ang mga larong ito ay dapat pang palipas oras lang, pangtangal pagod o panglimot problema, pero bakit natin ginagawng priorydad ang larong D.O.T.A.? Ang pagkakalam ko ang larong ito ay dapat pang aliw hindi pang limot trabaho at limot aral mahigit milyon milyong tao ang tumatangkilik sa larong ito, ng iba ginagawa nila itong panganapbuhay, at ngayon alam nyo na akung ano ang mga masasamang naidudulot ng sobrang kakalao ng D.O.T.A. ngayon pumunta tauo sa mabuti. Ang larong dota ay nakakatulong sa mga taong hirap sa pagtulog o sa may “mannerism” kahit ako nakaya kong konrtolin ang mannerism ko kahit konte dahil sa larong D.O.T.A. ibang tao nga jan gunagamit ng larong ito para mapagod at makatulog. Ang larong D.O.T.A. ay hindi naman gaanong masama bastat kaya nating kontrolin ito at balansehin ito hindi sa lahat ng oras pwede nating iiwan ang lahat para lang sa larong D.O.T.A. wag nating ikulong ang sarili natin sa sitwasyon na wla na ang lahat sayo naglalaro ka parin, ang lahat ng tao ay may potensyal wag nating sayangin ito, dahil pagnasapawan ito mahirap na itong iangat ulit, wag nating pabayaan na dahil sa isang laro nasira ang magandng buhay na ibinigay satin ng Diyos alam ko na alam nyo na alam nating lahat na ang laro ay laro wag nating sayangin ang oras at panahon natin sa isng wlang halagang laro.

Ito at ang iba pang kantang tagos sa puso sa oras na mapakinggan mo ang mga ito. Ikaw? Anong kantang nagpapa #HUGOT sa’yo?

Napaka unfair naman talagang mabuhay sa mundong ito. Bakit nga bang may mayaman at mahirap? Bakit may matalino at may bobo? Bakit ang inakalang nating “bobo” noon ay napakayaman na ngayon? Sabagay ‘di naman natin masisisi ang kanilang fate at destiny. Bakit nga bang mas madaling makita ang negatibo kaysa sa positibo ng isang bagay lalo na sa isang tao? Sabagay, it’s the human nature, Bakit nga ba “It’s better to free a criminal than to imprison an innocent”? Why these criminals are freed and are not brought to justice? Sabagay, may mga sitwasyong ganun talaga eh. Napakarami ng ‘di pagkapantay-pantay na umiiral sa makabagong mundong ginagalawan natin ngayon. Napakarami ring unfair sa pag ibig. Ba’t nga ba may nangangaliwa pa na ibinigay naman ng asawa ang lubos na pagmamahal at alaga? Wala eh. May gusto siyang iba eh. May mga bagay na mapasabi nalang tayo ng wala eh at sabagay. Mga bagay na ‘di natin maipaliwanag dahil yun na ang nakasanayan nating mga tao. Tama nga ang sinabi ni Jeanine Matthews mula sa pelikulang Divergent na “I think human nature is the enemy. It’s human nature to keep secrets, lie, steal, and I want to eradicate that. That’s how we’ll maintain a stable peaceful society.“ Masasabi niyo na napaka “broad and pointless” ng artikulong ‘to. ‘Di ko naman masisisi ang point of view nyo eh. Nature nyo yan. Nature nating lahat yan na mas madaling makita ang negatibo ng isang bagay kaysa sa positibo.

Makikisali sa iba, usapang pag-ibig. Madaming nagtataka, maraming napapaisip. May pangalawang pagkakataon nga ba talaga? Oo naman. Kung iisipin, mahirap ibigay lalo na sa mga taong ‘di mo alam kung karapat-dapat nga ba talaga o hindi. Sa usaping ito, ‘di mahirap magbigay ng pagkakataon kasi nasa taong bibigyan mo nito ang problema. Kung sa palagay mo na masakit ang ginawa niya na hindi mo gusto o ayaw mo na, wag mo itulak ang sarili mo sa isang walang silbing tao. Tandaan mo naman, MADAMI PANG MABIBIGYAN MO NG PAGMAMAHAL. Wag mo kasi iikutin ang mundo mo sa isang bagay lang. Mahirap talaga. Wag mo hayaan ang sarili mo na masasaktan, lalo na sa isang tao lamang kahit alam mong ‘di mo ma-iisip kung anong mangyayari. Maraming tanong, kung papaano ba kung ganyan o ganito, kung anong mangyayari, kung anong magaganap kung naibigay mo ito. Hindi kasi naiisip ng taong humihingi nito, yan ang mahirap. Sa pag-ibig, talagang may nasasaktan. Isipin mo muna sarili mo, iikot pa ang mundo hanggang sa mawawala ka dito. Pasalamatan mo sarili mo na umabot ka sa puntong ito, nagbabasa nito.